filmpolski.pl: Krótki metraż, dokument, animacja

SAGA PRASTAREJ PUSZCZY

SAGA PRASTAREJ PUSZCZY - galeria
Część I: Wilk / Kopiowanie i publikacja bez zgody autora zabronione
Galeria zdjęć (10)

Autorska seria fabularyzowanych opowieści przyrodniczych autorstwa Bożeny i Jana Walencików. To pierwsza taka próba stworzenia nie typowych dokumentów przyrodniczych lecz fabularyzowanego serialu o przyrodzie z właściwą dla fabuły dramaturgią. Przyroda traktowana jest w nim nie przedmiotowo, lecz podmiotowo, a każdy z filmów opowiada o losach jednego, konkretnego osobnika ze świata zwierząt, zamieszkujących ostatnią już z pierwotnych puszcz Europy - Puszczę Białowieską. Na potrzeby serialu, którego produkcja trwała kilka lat, autorzy - Bożena i Jan Walencikowie, znakomici filmowcy dokumentaliści, stworzyli unikatową hodowlę zwierząt - bohaterów sagi. Muzykę do całej serii skomponował Michał Lorenc.
Część I: Opowieść o wilku. Nie ma jak stado: Rodzeństwo i matka młodego wilka giną tragicznie. Osierocony, nagle staje przed czymś co jest obce wilczej naturze: nie potrafi żyć w samotności. Wszystko czego zaznał dotąd wiązało się z rodziną. Niedoświadczony i zagubiony natrafia na skrytego człowieka, który dawniej targnął się na jego rodzinę, a teraz krąży za nim jak zły cień...
Część II: Opowieść o mrówce. Samotność w tłumie: Obywatelka systemu, tylko jedna mrówka z milionowej społeczności gigantycznego mrowiska - Wymyślona przez autorów - za wszelką cenę stara się wypełnić rolę przypisaną jej w hierarchii. Jak w koszmarnym obozie obłędnej pracy, w tym "społeczeństwie doskonałym" jednostka jest niczym. Nawet widmo zagłady mrowiska nie zmienia tej zależności. Niespodziewana izolacja Wymyślonej obraca się w jej dramat. Tylko jej...
Część III: Opowieść o kruku. Skaza odmieńca: Młody kruk, uratowany przez człowieka od pewnej śmierci, poszukuje własnej drogi. Wrodzona ciekawość sprawia, że staje się "prześladowcą" skrytego człowieka, cichym świadkiem jego niecnych czynów. Ta ryzykowna gra, w połączeniu z nabytą za młodu przypadłością, przyczynia się do życiowego dramatu.
Część IV: Opowieść o żubrze. Cywilizowanie dzikości: Dorosły żubr, dziki i niezależny mocarz uwięziony w rezerwacie, przez prawie rok nie zaznaje wolności. Kiedy wreszcie nadarza się sposobność, okazuje się, że jest uzależniony - uzależniony od opieki człowieka. Jak i w dotychczasowym życiu, tak i teraz wrodzona dzikość przegrywa z cywilizacją.
Część V: Opowieść o żuku. Potęga karła: Żuk leśny - dla wielu nieznaczący "robak" - od pierwszych dni dorosłego życia pokonuje przeszkody, jakie gotuje mu świat olbrzymów: samochodów, koni, żubrów, wilków i innych zwierząt. Okazuje się, że ten karzeł robi coś, bez czego las nie mógłby istnieć. Wreszcie i on odnajduje swoją "ziemię obiecaną". Upiorny pech sprawia, że na jego drodze staje człowiek...
Część VI: Opowieść o dziku. Cena niezależności: Dzik urodzony w rezerwacie, żyjący w wielkim stadzie kuzynów, wybiera życie w pojedynkę - w wolnej puszczy. Za niezależność płaci wysoką cenę: odchodzi z rodzinnej ostoi. Poufałość do ludzi sprawia, że staje o krok od śmierci. W końcu wraca do domu. Niepotrzebnie...
Część VII: Opowieść o nornicy. Niezwyczajna zażyłość: W tym odcinku opowiemy o nornicy. Osaczoną przez drapieżnika nornicę ratuje osobliwy człowiek. Przeniesiona do jego leśnej kryjówki rodzi młode tuż pod bokiem opiekuna. Razem z dziećmi cieszy się bezpieczeństwem, nie obawiając się nieustających ataków drapieżników. Niestety, ta nienaturalna zażyłość obraca się przeciwko niej.
Część VIII: Opowieść o bobrze. Nieosiągalna arkadia: Żywot 2-letniej bobrzycy zmienia się w oka mgnieniu, gdy razem z innymi bobrami zostaje odłowiona przez ludzi w celu przesiedlenia w nowe tereny. Desperacko ucieka z transportu i zmuszona do wielokilometrowej wędrówki usilnie poszukuje własnego miejsca. Dopina swego docierając do puszczy, ale i tu, gdzie znalazła nowy dom i założyła rodzinę, życie wciąż nie oszczędza jej dramatów. Ludzi, w każdym razie powinna unikać...
Część IX: Opowieść o sóweczce. Prawo drapieżnika: Jest drapieżnikiem, sową wielkości wróbla. Zabija małe ptaki i gryzonie. Aby wykarmić aż ośmioro młodych, poluje w dwójnasób, bo nagle została bez partnera. Twardo doświadczona, sama jedna heroicznie opiekuje się potomstwem. Pojawia się jednak ktoś... Też drapieżnik.
Część X: Opowieść o rysiu. Wbrew naturze: Młoda rysica traci matkę. Za sprawą człowieka przeżywa i usamodzielnia się. Doznaje najlepszych chwil z życiowym partnerem. Nie dane jej jest jednak doświadczyć macierzyństwa. Jej małe przeżywają, ale opiekunowie odkrywają u nich przypadłość, z którą nie mogłyby przetrwać w wolnej przyrodzie. Zatem, uratowane, ale...

ZWIASTUN

Ekipa

Nagrody

Wersja do druku