DOBRY ADRES
- Spektakl telewizyjny
- Rok produkcji: 2003
- Dane techniczne: Barwny. 82 min. Premiera: 12.01.2004
Wojna się skończyła. Niemcy mieszkający na ziemiach, które
znalazły się w granicach Polski, opuszczają swe domy i mieszkania.
Pojawiają się w nich nowi lokatorzy. Wiele lat później do jednego z
takich mieszkań puka elegancka kobieta. Przedstawia się jako Ewa
Grossman z Nowego Jorku i, ku zaskoczeniu Doroty,
współwłaścicielki mieszkania, oświadcza, że chce je natychmiast
kupić. Oferuje zawrotną kwotę 300 tys. zł gotówką. Dorocie, żyjącej
w konkubinacie z Waldkiem - trochę fantastą, trochę obibokiem - nie
wiedzie się najlepiej, lecz nie ma zamiaru pozbywać się dachu nad
głową, i to w nagłym trybie. Waldek natomiast, usłyszawszy o całej
sprawie, decyduje się na sprzedaż, a nawet podbija cenę.
Ewa Grossman znów zjawia się u Doroty. Opowiada jej o
kolejnych lokatorach mieszkania. Oto żył w nim oficer AK z żoną i
córką, którego aresztowano w 1948 roku. Potem mieszka nie dostał
doskonały chirurg, który czuł się Polakiem, ale jako Żyd musiał w
1968 roku wyjechać z kraju. Kolejną lokatorką była córka ministra,
która związała się z podziemną opozycją i przyjęła pod swój dach
najpierw drukarza wraz z drukarnią, a po jego zdradzie - nieudanego
pisarza. W niezbyt szczęśliwych, a nawet dramatycznych losach
mieszkańców odbija się historia Polski, co przybyszka zza oceanu
wyraźnie podkreśla i sugeruje, że i jej życie ma związek z tym
mieszkaniem, co ma dla niej duże znaczenie emocjonalne.
Dorota jest pod wrażeniem opowieści, Waldek natomiast
znajduje tylko jedno wytłumaczenie propozycji tajemniczej kobiety:
w mieszkaniu ukryte są skarby. Jest tak pochłonięty tą wizją , że nie
chce wysłuchać sąsiadki Kobielowej, którą zresztą uważa za
sklerotyczną nudziarę. Nawet nie przypuszcza jak bardzo zemści się
to na nim. Przystępuje do prucia ścian i podłóg. Nie znajduje niczego,
poza kilkoma rupieciami bez znaczenia, za to doprowadza mieszkanie
niemal do ruiny. Odbija się to niekorzystnie na transakcji z Ewą
Grossman, o której prawdę wreszcie wyjawia notariusz. A sprzedaż
mieszkania przyśpiesza ostateczny rozpad związku Doroty i Waldka. [PAT]
Ekipa
- Autor: Władysław Zawistowski
- Reżyseria: Waldemar Krzystek
- Asystent reżysera: Justyna Kopik-Nagłowska
- Zdjęcia: Tomasz Dobrowolski
- Operator kamery: Wojciech Kozłowski
- Asystent operatora: Rafał Litwiniuk
- Współpraca operatorska: Wojciech Bauer, Paweł Bączyk, Tomasz Jaskuła (nie występuje w napisach)
- Oświetlenie: Robert Kaczmarski, Maciej Kiełtyka, Robert Kuszczak
- Scenografia: Rafał Waltenberger, Maria Duffek
- Kostiumy: Barbara Drozdowska, Teresa Piwońska
- Garderoba: Anna Stępień-Kliza
- Rekwizyty: Marek Szczygielski
- Muzyka: Zbigniew Karnecki
- Wykonanie muzyki: Marzena Łykowska (śpiew), Maciej Łykowski (śpiew)
- Nagranie muzyki: Tomasz Zaborski
- Montaż: Marek Mulica
- Dźwięk: Artur Kuczkowski
- Współpraca dźwiękowa: Marcin Jachyra, Jacek Groszek
- Zgranie dźwięku: Maciej Marchewka (Tibo Sound & Light)
- Nagranie muzyki: Tomasz Zaborski
- Opracowanie nagrań archiwalnych: Elżbieta Łubińska
- Charakteryzacja: Olga Wiśniowska
- Współpraca charakteryzatorska: Anna Bocheńska
- Redakcja: Jolanta Kowalska
- Kierownictwo produkcji: Sylwester Banaszkiewicz
- Kierownictwo planu: Anna Werner
- Sekretariat planu: Mirosława Sada
- Obsługa planu: Jarosław Bajer, Marcin Grobelny, Artur Śliwka
- Produkcja wykonawcza: Telewizja Polska (Wrocław)
- Produkcja: Telewizja Polska
- Obsada aktorska: Agnieszka Krukówna (Dorota), Danuta Stenka (Ewa Grossman), Paweł Burczyk (Waldek), Mariusz Kiljan (Remek), Krzesisława Dubielówna (Kobielowa), Edwin Petrykat (Mecenas Trzuskolaski), Jan Blecki (Major Sawicki), Ewelina Paszke-Loewitsch (Majorowa Sawicka), Krzysztof Dracz (Karol Goldfarb), Sergiej Motenko (Porucznik Dratwa), Aldona Struzik (Irena Goldfarb), Zdzisław Kuźniar (Sekretarz Waligóra), Monika Szałaty (Małgosia Waligóra), Konrad Marszałek (Romek), Jakub Giel (Lekarz), Krzysztof Zych (Oficer SB)
Varia
- Piosenka: PIOSENKA DLA CÓRKI
- Muzyka piosenki (-ek) : Maciej Pietrzyk
- Słowa piosenki (-ek) : Stanisław Barańczak
- Piosenka: ANKA, OT TAK
- Piosenka: TWOJA, OT TAK

















