PAMIĘTNIK Z POWSTANIA WARSZAWSKIEGO (2004)
- Spektakl telewizyjny
- Rok produkcji: 2004
- Dane techniczne: Barwny. 67 min.
Premiera:04.10.2004
"Pierwszego sierpnia we wtorek 1944 roku było niesłonecznie, mokro, nie było za bardzo ciepło. W południe chyba wyszedłem na Chłodną - moja ulica wtedy, numer czterdzieści - i pamiętam, że było dużo tramwajów, samochodów, ludzi i że zaraz po wyjściu na rogu Żelaznej uświadomiłem sobie datę - pierwszy sierpnia - i pomyślałem chyba słowami: pierwszy sierpnia - święto słoneczników.." Narrator spektaklu, podobnie jak autor "Pamiętnika z Powstania Warszawskiego" nie szedł z visem na tygrysa, nie szturmował PASTY ani elektrowni na Powiślu, nie nosił na powstańcze pozycje amunicji i butelek z benzyną, nie dostarczał dowódcom meldunków. Dwudziestodwuletni student polonistyki tajnego UW (róg Świętokrzyskiej i Jasnej, na drugim piętrze) nie należał do zbrojnej konspiracji i nie brał udziału w boju. Z setkami tysięcy warszawiaków dzielił euforię pierwszych starć i radość z pierwszych, nieliczych sukcesów żołnierzy podziemia, a potem, jak większość cywilów, pragnął już tylko przetrwać - choć nie za każdą cenę - koszmar okrutnych walk toczonych w ludnym mieście z nierównie silniejszym wrogiem. Tak jak setki tysięcy mieszkańców stolicy, lepiej od heroicznej scenerii redut i barykad poznał mroczny świat podwórek - studni, piwnic, improwizowanych schronów, kanałów i ukrytych przejść przebitych w suterenach kamienic. I podobnie jak rzesze warszawiaków - niekombatantów, toczył ciężką walkę z głodem, pragnieniem i strachem, codzienną walkę o w miarę bezpieczny kąt, odrobinę pożywienia, wiadro wody. O życie. "Pamiętnik z Powstania Warszawskiego" Mirona Białoszewskiego ukazał się drukiem w 1970 roku. Dopiero ta publikacja, uhonorowana nagrodą ministra kultury i sztuki drugiego stopnia, zwróciła uwagę szerszej publiczności na znanego dotąd tylko nielicznym autora paru tomików wierszy. Obiorców ujmowały szczerość i bezpośredniość przekazu, a także język dzieła - prosty, naturalny, potoczny, jakże inny od słownictwa używanego tradycyjnie do opiewania bohaterskich, acz przegranych zrywów wyzwoleńczych i innych narodowych klęsk. Owa prostota i "zwyczajność" języka narratora, zderzona z drastycznością i dramatyzmem archiwalnych materiałów filmowych ilustrujących spektakl, robi na widzach niezwykłe wrażenie i dziś, sześćdziesiąt lat po wybuchu Powstania, w prawie trzy i pół dekady po wydaniu "Pamiętnika". [PAT]
Ekipa - lista skrócona
- Autor: Miron Białoszewski
- Reżyseria: Maria Zmarz-Koczanowicz
- Zdjęcia: Krzysztof Pakulski
- Scenografia: Barbara Kędzierska
- Kostiumy: Magdalena Biedrzycka
- Dźwięk: Ryszard Litwin, Marcin Ejsmund
- Montaż: Grażyna Gradoń
- Charakteryzacja: Bożena Balcerowska-Grinka, Aneta Mizera-Jąkalska, Jagoda Wolska
- Kierownictwo produkcji: Anna Kulawik-Rzońca
- Producent: Ewa Marrodan
- Produkcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa (Teatr Telewizji Program 1TVP S.A.)
- Obsada aktorska: Adam Woronowicz (Miron), Barbara Baryżewska (Kobieta w piwnicy), Teresa Branna, Ewa Konstancja Bułhak (Tramwajarka), Marta Chodorowska (Głodna dziewczyna w piwnicy)
Nagrody
- 2005 - Maria Zmarz-Koczanowicz Sopot (Krajowy Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru TV "Dwa Teatry")-Grand Prix za adaptację dla Teatru Tv
- 2005 - Tadeusz Sobolewski Sopot (Krajowy Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru TV "Dwa Teatry")-Grand Prix za adaptację dla Teatru Tv
- 2005 - Maria Zmarz-Koczanowicz Sopot (Krajowy Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru TV "Dwa Teatry")-Grand Prix za reżyserię
- 2005 - Adam Woronowicz Sopot (Krajowy Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru TV "Dwa Teatry")-Grand Prix za rolę aktorską
- 2005 - Adam Woronowicz Nagroda im. Stefana Treugutta
- 2005 - Ewa Marrodan Nagroda prezesa TVP
