filmpolski.pl: Teatr Tv

OPERA MLECZANA

Było kiedyś dwóch braci, jeden mądry, drugi głupi. O jednym mówili, że ładny jak malowanie, o drugim, że brzydal. Mądry brat niedobry był, zwierzę napotkane zawsze ukrzywdził. Po cudzych nieszczęściach do władzy i bogactwa się piął. Głupi brat ptaszki i zwierzęta kochał. Razu pewnego nad rzeką żabę spotkał, która ludzkim głosem poprosiła: pocałuj mnie, czar ze mnie zdejmuj zły! Brat głupi żabę ucałował i wtedy z żaby skóra żabia opadła i królewna się piękna ukazała. Po czym królewna z bratem mądrym się pobrali i żyli długo i szczęśliwie. Od tego czasu brat głupi zwierzęta przy byle okazji dręczył, a ludzie mówili, że nie dość, że głupi i brzydki, to jeszcze kawał drania!"
Takich bajek nie należy czytać dzieciom do poduszki, by nie czynić aksjologicznego zamętu w małych główkach. Ale ludziom dorosłym i bywałym, o ukształtowanym systemie wartości, można śmiało polecić dowcipny, zabawny, pomysłowy, inteligentny i przewrotny zarazem spektakl telewizyjny przeniesiony z Narodowego Starego Teatru w Krakowie. Za tworzywo libretta "Opery mleczanej" pióra Stanisława Radwana posłużyły teksty zamieszczone w "dymkach" wypowiadanych przez bohaterów rysunków Andrzeja Mleczki, znakomitego grafika i rysownika tropiącego w pracach publikowanych od dawna w różnych czasopismach, m.in. w "Polityce", absurdy otaczającej nas codzienności. Wiele z tych obrazków dobrze znamy i pamiętamy. Zobaczmy je znowu, tym razem ożywione! Stanisław Radwan napisał również muzykę do prezentowanych rysunków, trawestując pieśni, przyśpiewki, knajpiane szlagiery i operowe arie, zatem obrazków Mleczki możemy po raz pierwszyposłuchać w brawurowym wykonaniu czwórki młodych aktorów. A słuchać warto i należy. Choćby po to, by zrozumieć, że pieniądze to nie wszystko - trzeba posiadać także dzieła sztuki, biżuterię i nieruchomości, zadumać się nad żelazną logiką procesów historycznych - dawno temu żyli ludzie bogaci i biedni, i tak się przyjęło, a także docenić stabilizującą życiowo rolę uczciwej pracy - daleko z nią nie zajdziesz... [PAT]

Ekipa

Pierwowzory

Wersja do druku