BRYLANTY PANI ZUZY


Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi

Jeden z pierwszych thrillerów w powojennym kinie polskim, zrealizowany na motywach powieści Jerzego Siewierskiego (współautor scenariusza) "Spadkobiercy pani Zuzy". Mimo wyraźnych mankamentów "Brylanty pani Zuzy" wyróżniają się na tle ówczesnej rodzimiej produkcji filmowej "temperamentem, szybkością akcji i gwałtownością". Dla części krytyki jest to również jeden ze sprawniej zrealizowanych filmów Pawła Komorowskiego.
Akcja "Brylantów..." dzieje się na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Zuza - szefowa gangu przestępców, ginie w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach. Szajka jednak działa nadal. Krzysztof - jej nowy szef rozwija działalność szpiegowską. Na trop gangu wpada kontrwywiad. Jeden z jego pracowników otrzymuje trudne zadanie rozpracowania siatki od wewnątrz. Dowiaduje się, że samolotem z Kairu ma przylecieć łącznik gangu. Agent podszywa się pod niego i udaje się na punkt kontaktowy. Okazuje się, że człowiek, z którym miał się tam spotkać, to młoda, bardzo atrakcyjna dziewczyna. Po wymianie wstępnych ustaleń rzekomy łącznik i Joanna umawiają się na kolejne spotkanie, tym razem z udziałem szefów gangu. Zanim to jednak nastąpi, agent udaje się do willi nieżyjącej pani Zuzy. Podając się za pracownika ubezpieczeń dowiaduje się od matki nieboszczki istotnych szczegółów śmierci jej córki. Teraz ma już pewność. Zuzę zabili wspólnicy z gangu. Nazajutrz dochodzi do spotkania fałszywego łącznika z kierownictwem szajki w nadmorskiej willi na całkowitym odludziu. Agent dość łatwo przekonuje do siebie Roberta, niezbyt lotnego kochanka Joanny. Gorzej jest z Krzysztofem, "bossem" grupy, który nie ufa nieznajomemu i żąda dowodów jego tożsamości.

Ekipa

Varia