LEKARSTWO NA MIŁOŚĆ
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1965
- Premiera: 1966. 07. 20
- Gatunek: Komedia, Film sensacyjny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2766 m. 95 min.
Plenery: Warszawa.

Bezpretensjonalna, czysto rozrywkowa komedia z udziałem plejady gwiazd polskiego ekranu lat sześćdziesiątych. Udane połączenie sensacyjnej fabuły z humorem kazało krytykom łączyć "Lekarstwo na miłość" z filmami mistrza gatunku Rene Claira, zwłaszcza zaś z jego "Milionem" i "Pod dachami Paryża". Wpływ Francuza widać też w wizerunku bohaterów. Właściwie wszyscy są sympatyczni, nawet gangsterzy - do 16.00 przykładni ojcowie rodzin i pracownicy państwowych instytucji, dopiero później producenci fałszywych pieniędzy. Wszystko to sprawia, że ani na moment komedia Batorego nie wychyla się z ram konwencji, ani przez chwilę nie naraża widza na niespodziewany "skok" w krwawo-brutalną poetykę kina sensacyjnego. Przeciwnie - świat "Lekarstwa..." jest przyjazny i ciepły, bohaterowie negatywni - jeśli już są - to pocieszni, a jeżeli dodać do tego wątek miłosny i niespodziewane zakończenie - powodzenie murowane. Mimo utyskiwań niektórych krytyków film Batorego spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem. Zyskał sobie nawet opinię najlepszej komedii roku. Zgrabnie skonstruowana intryga, autentyczny humor, wyraziste postacie i markowe aktorstwo spowodowały, że "Lekarstwo..." powiększyło - niezbyt liczne przecież - grono polskich filmów, które są systematycznie wznawiane. Akcja utworu Batorego osnuta została na kanwie powieści "Klin" Joanny Chmielewskiej. Przedmiotem zaś, wokół którego spiralnie rozwija się fabuła, jest telefon. Przy nim to właśnie siedzi młoda, atrakcyjna pani architekt na próżno czekająca na wiadomość od płochego kochanka. Tymczasem aparat, jeśli już dzwoni, to wciąż za sprawą kogoś domagającego się jakiejś centrali i jakiejś Honoraty. Wreszcie dziewczyna nie wytrzymuje. Trochę ze zniecierpliwienia, trochę z nudów podaje się za ową nie znaną jej kobietę. Niebawem okazuje się, że "centrala" to punkt kontaktowy bandy fałszerzy banknotów, a Honorata jest ich łączniczką. Jakby tego było mało, również za sprawą telefonu, w życiu przystojnej pani architekt pojawia się intrygujący i czarujący mężczyzna. W finale szefem szajki okaże się Janusz, a tajemniczy mężczyzna - kapitanem MO. Stanie się on jej "lekarstwem na miłość".
Ekipa
- Reżyseria: Jan Batory
- Reżyser II: Aleksander Sajkow
- Współpraca reżyserska: Marian Ziętkiewicz, Barbara Chęcińska
- Scenariusz: Joanna Chmielewska, Jan Batory
- Dialogi: Joanna Chmielewska, Jan Batory
- Zdjęcia: Antoni Wójtowicz
- Operator kamery: Zbigniew Czajkowski
- Współpraca operatorska: Jerzy Majak
- Oświetlenie: Tadeusz Zając
- Scenografia: Zdzisław Kielanowski
- Współpraca scenograficzna: Zdzisław Roliński
- Dekoracja wnętrz: Teresa Gałkowska-Lesman
- Kostiumy: Maria Karmolińska
- Muzyka: Andrzej Trzaskowski
- Dźwięk: Leszek Wronko
- Współpraca dźwiękowa: Henryk Klimczak
- Montaż: Krystyna Batory
- Współpraca montażowa: Krystyna Starostecka
- Charakteryzacja: Mirosław Jakubowski
- Współpraca charakteryzatorska: Anna Lewandowska
- Fotosy: Jerzy Bielak
- Kierownictwo produkcji: Stanisław Daniel
- Kierownictwo produkcji II: Antoni Gniewkowski
- Współpraca produkcyjna: Zdzisław Mrozowicz, Maria Burdecka
- Produkcja: Zespół Filmowy Syrena
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Kalina Jędrusik (Joanna), Krystyna Sienkiewicz (Janka, przyjaciółka Joanny), Wieńczysław Gliński (Janusz, szef szajki), Andrzej Łapicki (kapitan MO), Mieczysław Czechowicz ("Chudy", członek szajki), Jacek Fedorowicz (członek szajki), Ryszard Ronczewski (drukarz, członek szajki), Henryk Staszewski (kierowca, członek szajki), Roman Sykała (kasjer, członek szajki), Tadeusz Woźniak (członek szajki blokujący bankowe drzwi palcem), Olga Bielska, Stanisław Bieliński (kasjer), Kazimierz Dejunowicz (okradziony w banku), Michał Gazda (architekt, kolega Joanny), Zbigniew Józefowicz (porucznik MO), Wacław Kowalski (milicjant ścigający "18-tkę"), Ewa Krzyżewska (Honorata), Ryszard Pietruski ("18-tka", członek szajki), Bolesław Płotnicki (kierownik pracowni architektonicznej, szef Joanny), Czesław Piaskowski (malarz malujący mieszkanie Joanny), Ewa Radzikowska (Halina, koleżanka Joanny), Danuta Wodyńska (kasjerka w banku), D Zajdler-Zborowska, Zofia Czerwińska (kelnerka w kawiarni CDT; nie występuje w czołówce), Henryk Czyż (strażnik w banku; nie występuje w napisach), Krystyna Feldman (pracownica Związku Kynologicznego; nie występuje w czołówce), Władysław Głąbik (żebrak na Placu Trzech Krzyży; nie występuje w czołówce), Helena Gruszecka (kobieta przy straganie; nie występuje w czołówce), Zbigniew Jabłoński (mężczyzna obudzony przez Jankę; nie występuje w czołówce), Zbigniew Koczanowicz (mężczyzna na tarasie kawiarni CDT; nie występuje w czołówce), Włodzimierz Kwaskowski ("20-tka"; nie występuje w czołówce), Zdzisław Leśniak (Andrzej w wizji Joanny; nie występuje w czołówce), Juliusz Lubicz-Lisowski (strażnik w banku; nie występuje w czołówce), Leopold Rene Nowak (konwojent w banku; nie występuje w czołówce), Ryszard Pracz (strażnik w banku; nie występuje w napisach), Wojciech Rajewski (pan, któremu byłoby "ładnie z dekoltem"; nie występuje w czołówce), Zbigniew Skowroński (strażnik w banku; nie występuje w czołówce), Wojciech Turowski (kioskarz; nie występuje w czołówce)
Varia
- Utwór muzyczny: DLACZEGO WŁAŚNIE TY
- Muzyka : Edward Pałłasz
- Piosenka: WITAMINA M
- Muzyka piosenki (-nek) : Jerzy Matuszkiewicz
- Słowa piosenki (-nek) : Zbigniew Zapert, Z Wawrzyniak
- Wykonanie piosenki (-nek) : Bohdan Czyżewski
Pierwowzory
- Pierwowzór: KLIN
- Gatunek: Powieść
- Autor pierwowzoru: Joanna Chmielewska