WALKOWER
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1965
- Premiera: 1965. 06. 04
- Gatunek: Film psychologiczny, Film obyczajowy
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2100 m. 70 min.
Plenery: m.in. Łódź (wejście do BUŁ-y).

Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Kontynuacja "Rysopisu" - błyskotliwego debiutu Jerzego Skolimowskiego z 1964 roku. Trzydziestoletni Andrzej Leszczyc wysiada z pociągu. Przed chwilą pod jego kołami zginęła dziewczyna. Ta sama, z którą spędził ostatnie chwile przed pójściem do wojska. Leszczyc jednak jej nie rozpoznaje lub też może nie chce rozpoznać. Znajomą twarz dostrzega za to wśród wysiadających. Chwila wahania i już wie. To Teresa - koleżanka ze studiów, przez którą został relegowany. Dziewczyna natomiast uczelnię skończyła i dziś jest cenionym pracownikiem naukowym. Andrzej przeciwnie. Niegdyś był bikiniarzem, obecnie - mimo dwu lat wojska - wciąż nie może znaleźć swego miejsca w życiu. Jedyne co umie to boksowanie. Jeździ z miasta do miasta i startuje w pokazowych miniturniejach. Teraz jeden z nich odbywa się w kombinacie, w którym pracuje Teresa. Andrzej przechodzi do finału. Tu wszakże musi stawić czoło przeciwnikowi znacznie silniejszemu i doświadczonemu. Wynik walki jest z góry przesądzony. Leszczyc staje wobec dylematu: stanąć do pojedynku, czy oddać walkę walkowerem? Splot okoliczności sprawia, że podobne rozterki przeżywa Teresa, która na swej drodze także spotyka mocniejszych rywali.
"Walkower" podobnie jak "Rysopis" zdobył uznanie krytyki, zarówno polskiej, jak i zagranicznej. Niektórzy porównywali styl Skolimowskiego do głośnych filmów Antonioniego. Podkreślano mistrzostwo młodego reżysera w operowaniu długimi ujęciami. Podobały się też dialogi, ruchliwość kamery oraz bogata i urozmaicona inscenizacja. Psychologiczny portret swego bohatera namalował Skolimowski na tle rzeczywistości na poły groteskowej, w której patos (wielka budowa) sąsiaduje z ironią i drwiną. Przekonująco ukazał wewnętrzne zmagania dorosłego mężczyzny, który nigdy nie potrafił wybrać. Wzbraniał się przed samookreśleniem niczym bohater Gombrowiczowskiej "Ferdydurke". Teraz jednak czuje, że dłużej nie można oddawać życia walkowerem. Los podsuwa różne możliwości. I Leszczyc wreszcie wybiera.
Ekipa
- Reżyseria: Jerzy Skolimowski
- Reżyser II: Henryk Kluba, Daniel Szylit
- Współpraca reżyserska: Mieczysława Taraszkiewicz
- Scenariusz: Jerzy Skolimowski
- Zdjęcia: Antoni Nurzyński
- Operator kamery: Andrzej Gronau
- Współpraca operatorska: Zygmunt Samosiuk, Bogdan Myśliński, Julian Głowacki
- Scenografia: Zdzisław Kielanowski
- Współpraca scenograficzna: Włodzimierz Bielicki, Leszek Leszczyk, Bogusława (Barbara) Passendorfer (w napisach imię: Barbara)
- Muzyka: Andrzej Trzaskowski
- Dźwięk: Mikołaj Kompan-Altman
- Współpraca dźwiękowa: Lech Kowalewski
- Montaż: Alina Faflik
- Współpraca montażowa: Barbara Krzyczmonik
- Charakteryzacja: Maria Lasnowska
- Kierownictwo produkcji: Jerzy Nitecki
- Kierownictwo produkcji II: Mieczysław Ferster, Wiesław Grzelczak
- Współpraca produkcyjna: Maria Burdecka
- Produkcja: Zespół Filmowy Syrena
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Aleksandra Zawieruszanka (inżynier Teresa Karczewska), Jerzy Skolimowski (Andrzej Leszczyc), Krzysztof Chamiec (dyrektor kombinatu), Elżbieta Czyżewska (dziewczyna na dworcu), Andrzej Herder (bokser Marian Pawlak, kierowca Stara w kombinacie), Joanna Jedlewska (projektantka), Janusz Kłosiński (mężczyzna z kozą), Tadeusz Kondrat (staruszek, właściciel komisu), Krzysztof Litwin (Miecio), Franciszek Pieczka (organizator zawodów), Stanisław Zaczyk (fałszywy ksiądz), Teresa Belczyńska (sekretarka dyrektora), Jacek Fedorowicz (Rybkowski, pracownik biura projektów), Bernard Dec, Stanisław Marian Kamiński (pracownik dworcowej przechowalni bagażu), Henryk Kluba (trener Rogala), Sylwester Przedwojewski (kierowca samochodu zatrzymanego przez Leszczyca), Mieczysław Waśkowski (porucznik MO), A Turcewicz, Stanisław Tym (pracownik biura projektów), Marek Piwowski (kolega Andrzeja), Jolanta Lothe (dziewczyna w Studiu Nagrań Pocztówkowych), Włodzimierz Bielicki (inżynier; nie występuje w czołówce), Andrzej Jurczak (wózkarz - bokser; nie występuje w czołówce), Janusz Kondratiuk (bokser Perełka pod prysznicem; nie występuje w napisach), Lech Łotocki (chłopak na meczu bokserskim; nie występuje w czołówce)
- Obsada dubbingu: Leon Niemczyk (porucznik MO; rola Mieczysława Waśkowskiego; nie występuje w napisach), Bogusław Sochnacki (mężczyzna, który chce wstawić motocykl do przechowalni na dworcu; nie występuje w napisach), Zygmunt Zintel (mężczyzna wycinający podobizny z papieru; nie występuje w napisach)
Nagrody indywidualne
- 1965 - Jerzy Skolimowski Arnhem (FF)-Grand Prix za reżyserię
- 1965 - Mannheim (MTF)-wyróżnienie
- 1966 - Nagroda "Cahiers du Cinema"
- 1965 - Jerzy Skolimowski Nagroda im. Andrzeja Munka (przyznawana przez PWSFTviT)