GDZIE JEST GENERAŁ...
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1963
- Premiera: 1964. 01. 03
- Gatunek: Komedia, Film wojenny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2627 m. 92 min.
Plenery: Zamek Czocha k. Gryfowa Śląskiego.

Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi
Orzeszko jest niezaradny, ofermowaty, do pracy nieskory, pije dużo, jeszcze więcej śpi. Za to Marusia - istne przeciwieństwo. Obowiązkowa, energiczna, zaangażowana, najbłahszą czynność wykonuje z poczuciem misji. Tych dwoje, jakże różnych od siebie, bohaterów spotkało się na kartach scenariusza komedii "Gdzie jest generał?", wyreżyserowanej przez Tadeusza Chmielewskiego. Jego zagrał mało wówczas znany Jerzy Turek, ją - Elżbieta Czyżewska, aktorka już wtedy popularna, ciesząca się sporą sympatią widowni. Fabuła filmu była nieskomplikowana. Wiosną 1945 roku, w starym zamku, gdzieś na późniejszych ziemiach zachodnich urządza sobie kryjówkę niemiecki generał. Uciekając przed nacierającą armią radziecką, próbuje przebić się do swoich wojsk. Nie wie, że parę metrów pod jego stopami, na straży zgromadzonych w piwnicy beczek z winem, czuwa hoża czerwonoarmistka Marusia. Do tejże samej warowni trafia przypadkowo również polski żołnierz - szeregowy Orzeszko, uważany przez kolegów z oddziału za nieuleczalny przypadek ciamajdy i pechowca. Orzeszko i Marusia spotykają się. Ona dość szybko stwierdza, że ma do czynienia z "alkoholikiem i dekownikiem", zaś w jego przerażonym spojrzeniu werdykt wypisany jest równie jasno: "żandarm, szantrapa, herod - baba". W filmie wszakże, jak w życiu, przeciwieństwa często się przyciągają... Publiczność i krytyka przyjęły film bardzo ciepło. Chwalono reżysera za nieprzeciętne poczucie humoru, "ucho" na żołnierski żargon, ciekawie pomyślane postacie. Nie zabrakło też komplementów dla odtwórców głównych ról. Dostrzeżono również ideologiczny "walor" filmu, czyli polsko-radzieckie braterstwo broni, choć ten i ów recenzent aluzyjnie protestował przeciwko stereotypowi: "gamoniowaty Polak - dzielna Rosjanka". "Gdzie jest generał?" nie powstał jednak z myślą o cenzurze czy geopolityce, lecz o normalnym widzu. Widać to najlepiej po latach, kiedy ideologia mało kogo obchodzi, za to przygody Orzeszki i Marusi wciąż śmieszą.
Ekipa
- Reżyseria: Tadeusz Chmielewski
- Reżyser II: Konrad Paradowski
- Współpraca reżyserska: Halina Chmielewska, Stanisława Skorupianka
- Scenariusz: Tadeusz Chmielewski
- Zdjęcia: Jerzy Stawicki
- Operator kamery: Marek Nowicki
- Współpraca operatorska: Ludwik Pełka
- Scenografia: Bolesław Kamykowski
- Współpraca scenograficzna: Tadeusz Myszorek, Marek Iwaszkiewicz
- Kostiumy: Tatiana Manżett
- Muzyka: Józef Świder
- Dźwięk: Wiesław Ćwikliński
- Współpraca dźwiękowa: Jerzy Szczeciński, Józef Tomporek
- Montaż: Janina Niedźwiecka
- Współpraca montażowa: Jerzy Pękalski
- Charakteryzacja: Irmina Romanis
- Współpraca charakteryzatorska: Zofia Macińska
- Fotosy: Wojciech Urbanowicz
- Kierownictwo produkcji: Ludgierd Romanis
- Kierownictwo produkcji II: Tadeusz Słaby
- Kierownictwo zdjęć: Witold Wawrzyniak, Michał Sosiński
- Produkcja: Zespół Filmowy Start
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Obsada aktorska: Elżbieta Czyżewska (Marusia), Jerzy Turek (szeregowy Wacław Orzeszko), Bolesław Płotnicki (sierżant Władysław Panasiuk), Stanisław Milski (generał Ernest von Falkenberg), Roman Bartosiewicz (Władek, ordynans porucznika Michniewicza), Czesław Górka, Andrzej Herder (szeregowy Mikułko), Zbigniew Józefowicz (pułkownik Dzierzbicki), Eugeniusz Kamiński (SS-man), Ludwik Kasendra (żołnierz niemiecki; w czołówce nazwisko: Kassendra), Wacław Kowalski (plutonowy Kaziuk), Zygmunt Listkiewicz (kapral Wydrzyński, kierowca wiozący Orzeszkę na defiladę), Józef Łodyński (żołnierz z plutonu Panasiuka), Stanisław Niwiński (oberleutnant SS), Zygmunt Nowicki, Józef Para (porucznik Michniewicz), Józef Pieracki (kapral Sołowiejkin), Stefan Rydel (pułkownik Grabner), Tadeusz Sabara (SS-man), Bogusław Sochnacki (ordynans generała Falkenberga), Jerzy Szpunar (radiotelegrafista w polskim sztabie), Kazimierz Talarczyk (pułkownik rosyjski), Józef Zbiróg (radiotelegrafista niemiecki), Zygmunt Zintel (sturmbanfuhrer SS Heulinger), Wirgiliusz Gryń (radziecki major; nie występuje w czołówce)
Nagrody indywidualne
- 1964 - Tadeusz Chmielewski Nagroda Państwowa II stopnia