WIERNA RZEKA

Powstanie styczniowe. Z pobojowiska wyczołguje się ciężko ranny powstaniec książę Józef Odrowąż. Przegnany przez chłopów znajduje schronienie w zrujnowanym dworku, w którym żyje młoda szlachcianka Salomea Brynicka, córka rządcy majątku, również powstańca. Dziewczyną opiekuje się stary sługa Szczepan. Między młodymi rodzi się uczucie. Dwór rewidowany jest nieustannie przez kozaków. Do dworu przyjeżdża komisarz Rządu Narodowego, Hubert Olbromski wraz z adiutantem. Spór Odrowąża i Olbromskiego dotyczący słabości powstania ujawnia głębokie podziały i tragiczne osamotnienie walczących. Przed spaleniem dworu, carski oficer Wiesnicyn odnajduje ukrywającego się Odrowąża. Domyślając się związku łączącego młodych, Rosjanin, w porywie szlachetności, daruje im życie i oszczędza dwór. Burzliwej nocy, podczas której ucieka z dworu stary Szczepan, Salomea i Odrowąż zostają kochankami. Nadchodzi wiosna. Do dworu przyjeżdża, wezwana przez Szczepana, księżna Odrowążowa. Matka zabiera syna obiecując mu, że wyjazd za granicę ma na celu dołączenie do formujących się oddziałów. Salomea wyznaje księżnej swą miłość do jej syna. Ta wręcza jej woreczek ze złotymi dukatami. Zrozpaczona Salomea wrzuca je do rzeki . . . Zemdloną bierze na ręce Szczepan . . .

Ekipa

Nagrody indywidualne

Pierwowzory