EROICA
- Podtytuł: SYMFONIA BOHATERSKA W DWÓCH CZĘŚCIACH
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1957
- Premiera: 1958. 01. 04
- Gatunek: Film wojenny
- Dane techniczne: Czarno-biały. 2373 m. 78 min.

Jedno z czołowych osiągnięć "szkoły polskiej", będące swoistym rozrachunkiem z mitologizowaniem wojennej przeszłości. Film należy do rzadko spotykanego gatunku - składa się z dwóch luźno ze sobą związanych tematycznie nowel. Część pierwsza opowiada o warszawskim cwaniaku Dzidziusiu, który przypadkowo wciągnięty w Powstanie Warszawskie zdobywa się na czyn bohaterski, choć właściwie niepotrzebny. Akcja drugiego opowiadania rozgrywa się w niemieckim oflagu i po raz pierwszy przedstawiono w niej życie polskich oficerów w obozie jenieckim w czasie ostatniej wojny. Do legendy urasta tu ucieczka por. Zawistowskiego. Tylko najbardziej wtajemniczeni wiedzą, że cały czas jest on w obozie - ukryty w przewodzie wentylacyjnym. Mimo starań i opieki kolegów bohater umiera - z zimna i samotności. A wszystko po to, by zachować legendę, która podtrzymywała na duchu wszystkich stłoczonych w obozie żołnierzy.
"Eroica" to nie pierwszy przykład współpracy scenarzysty Jerzego Stefana Stawińskiego i reżysera Andrzeja Munka. Wcześniej zrealizowali film "Człowiek na torze". Po wielu samodzielnych sukcesach - Stawiński jest m.in. autorem scenariusza do filmu "Kanał", a Munk zdobył wiele nagród w dziedzinie filmu dokumentalnego - ich drogi spotkały się w "Eroice". W filmie tym swoją uwagę skupili na temacie bohaterstwa. W obu nowelach przedstawili bohaterstwo, które właściwie nie przyniosło żadnego konkretnego sukcesu, ale od niego ważniejsze dla autorów stały się pobudki kierujące postępowaniem ludzi w trudnych momentach. W ten sposób przedstawili różnorodność charakterów, bogactwo ludzkich typów - studium psychologiczne bohaterów. Film prawie całkowicie zrealizowany został w plenerach, głównie w Warszawie, w Bukowinie i na Śląsku. Jest to także pierwszy polski film szerokoekranowy.
Munk zapożyczył tytuł filmu od patetycznej III Symfonii Es-dur Ludwiga van Beethovena. Pierwotnie Munk swoją filmową "Eroicę" chciał zbudować (na podobieństwo symfonii) z trzech (klasyczne symfonie składają się z 4 części), luźno ze sobą związanych części. Pierwszej części, już po zmontowaniu, Munk nie włączył do całości filmu. Uznał ją za nieudaną artystycznie. Ostatecznie więc podtytuł "Eroiki" brzmi "Symfonia bohaterska w dwóch częściach", co jeszcze bardziej podkreśla ironiczny i sceptyczny wydźwięk filmu.
Ekipa
- Reżyseria: Andrzej Munk
- Współpraca reżyserska: Jakub Goldberg, Paweł Komorowski, Andrzej Wróbel
- Scenariusz: Jerzy Stefan Stawiński
- Zdjęcia: Jerzy Wójcik
- Współpraca operatorska: Krzysztof Winiewicz, Wiesław Zdort, Tadeusz Jakuczyn
- Oświetlenie: Stanisław Matuszewski
- Scenografia: Jan Grandys
- Współpraca scenograficzna: Zdzisław Kielanowski, Cecylia Wróblewska
- Kierownictwo budowy dekoracji: Albin Wejman
- Muzyka: Jan Krenz
- Dźwięk: Bohdan Jankowski
- Współpraca dźwiękowa: Halina Paszkowska
- Montaż: Jadwiga Zajicek
- Współpraca montażowa: Mirosława Garlicka
- Charakteryzacja: Stefan Szczepański, Zofia Macińska
- Kierownictwo produkcji: Stanisław Adler
- Współpraca produkcyjna: Zygmunt Wójcik, Michał Sosiński, Arkadiusz Orłowski
- Sekretariat planu: Zofia Suchecka
- Produkcja: Studio Filmowe Kadr
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź), Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa)
Nagrody indywidualne
- 1959 - Mar Del Plata (MFF)-nagroda dla najlepszego filmu
- 1959 - Jerzy Stefan Stawiński Mar Del Plata (MFF)-nagroda za scenariusz
- 1959 - Mar Del Plata (MFF)-nagroda FIPRESCI
- 1959 - Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP)-w kategorii filmu fabularnego za rok 1958
SCHERZO ALLA POLACCA (1)
- Nowela
- Dane techniczne: 36 min.
Plenery: Konstancin.

Bohaterem noweli jest Dzidziuś, warszawski cwaniak, który początkowo wbrew sobie wciągnięty zostaje w sprawy powstania warszawskiego, a następnie świadomie już pośredniczy w pertraktacjach między dowództwem powstania a oddziałami Węgrów chcących stanąć po stronie Polaków. Mimo niepowodzenia tego przedsięwzięcia, wraca do walczącej i ginącej Warszawy.
Ekipa
- Obsada aktorska: Edward Dziewoński (Dzidziuś Górkiewicz), Barbara Połomska (Zosia, żona Dzidziusia), Ignacy Machowski (major "Grzmot"; w części 2 nie występuje w czołówce), Leon Niemczyk (Istvan Kolya, oficer węgierski), Kazimierz Opaliński (komendant Mokotowa), Zofia Czerwińska (Lola, telefonistka "Jagódka"), Jerzy Felczyński, Roman Hubczenko, Zygmunt Listkiewicz (kapral prowadzący musztrę), Eleonora Lorentz (baba z żelastwem), Bogdan Baer (oficer węgierski; nie występuje w czołówce), Stanisław Bareja (powstaniec; nie występuje w czołówce), Andrzej Gawroński (powstaniec; nie występuje w napisach), Emil Karewicz (powstaniec przesłuchujący Dzidziusia; nie występuje w czołówce), Tomasz Lengren (harcerz; nie występuje w czołówce), Halina Mikołajska (nie występuje w napisach), Eugeniusz Szewczyk (powstaniec czyszczący broń; nie występuje w czołówce), Jerzy Turek (powstaniec-wartownik; nie występuje w czołówce), Roman Wilhelmi (powstaniec; nie występuje w czołówce), Tomasz Zaliwski (adiutant węgierskiego generała; nie występuje w czołówce)
Pierwowzory
- Pierwowzór: WĘGRZY
- Gatunek: Opowiadanie
- Autor pierwowzoru: Jerzy Stefan Stawiński
OSTINATO - LUGUBRE (2)
- Nowela
- Dane techniczne: 40 min.

Akcja noweli toczy się w oflagu, w którym rzekomy uciekinier, ukrywający się na poddaszu baraku, wykreowany zostaje na legendarnego bohatera. Schorowany i załamany psychicznie popełni w końcu samobójstwo. Przesadna dbałość o honor munduru, przestrzeganie przez przedwojenną kadrę oficerską dawnych zasad i hierarchii czyni atmosferę przymusowego, wzajemnego współżycia niemożliwą do zniesienia. Nie wytrzymuje jej porucznik Żak. Po nieudanej próbie ucieczki wychodzi w czasie alarmu lotniczego na pusty plac obozowy ze świadomością, że strażnicy mają bezwzględny rozkaz strzelania . . .
Ekipa
- Obsada aktorska: Kazimierz Rudzki (podporucznik Turek), Henryk Bąk (porucznik Krygier), Mariusz Dmochowski (porucznik Korwin - Makowski), Roman Kłosowski (podporucznik Szpakowski), Bogumił Kobiela (podporucznik Dąbecki), Józef Kostecki (porucznik Żak), Tadeusz Łomnicki (porucznik Zawistowski), Józef Nowak (porucznik Kurzawa), Wojciech Siemion (porucznik Marianek), Ignacy Machowski (major "Grzmot"; w części 2 nie występuje w czołówce)
Pierwowzory
- Pierwowzór: UCIECZKA
- Gatunek: Opowiadanie
- Autor pierwowzoru: Jerzy Stefan Stawiński
CON BRAVURA
- Nowela
- Dane techniczne: 32 min.
Nowela miała być pierwszą częścią filmu. Ostetecznie - już po zmontowaniu - nie została przez Munka włączona do ekranowej wersji filmu. Obecnie prezentowana bywa jako dodatek do właściwej wersji "Eroiki" (niestety, nowela - poza tytułem - nie posiada napisów, co znacznie utrudnia ustalenie jej obsady.
Plenery: Zakopane (dworzec kolejowy), Kuźnice (stacja kolejki linowej na Kasprowy Wierch), Kasprowy Wierch.

Piękna zkonnica przyjeżdża pociągiem do Zakopanego. Kontaktuje się z dwoma mężczyznami w sprawie "białych gołębi", obaj jednak odmawiają pomocy. Siostra dociera do willi, w której Niemcy urządzili kocioł. W ślad za zakonnicą w willi pojawia się młody mężczyzna Andrzej. Obojgu udaje się uciec. Andzrej prowadzi zakonnicę do chałupy, gdzie znajduje się siedziba polskich kurierów. Kobieta prosi o przeprowadzenie przez węgierską granicę. Andrzej ofiarowuje jej swoją pomoc. Po brawurowej jeździe na nartach oboje docierają do szałasu wysoko w górach. Zakonnica zdejmuje habit i przedstawia się Andrzejowi jako Katarzyna. Rankiem znika. Andrzej dociera do polskiego oddziału. Dowiaduje się, że właśnie Niemcy wkroczyli na Węgry, okazuje się także, że "białe gołębie" były hasłem tajnych kurierów krążących pomiędzy Polską a Węgrami. Chlopak, chce odnaleźć Katarzynę i przestrzec ją przed niebezpieczeństwem. Tymczasem ona dociera już do granicy w towarzystwie dwóch przewodników. Z daleka słychać strzały. To patrol niemiecki ostrzelał Andrzeja.
Ekipa
- Obsada aktorska: Tadeusz Janczar (Andrzej, kurier tatrzański), Teresa Szmigielówna (Katarzyna - zakonnica), Witold Pyrkosz (muzyk Kardas), Roman Polański (kolędnik), Mieczysław Waśkowski (kurier grający w karty), Julian Dziedzina (gestapowiec; nie występuje w napisach)
Pierwowzory
- Pierwowzór: ZAKONNICA
- Gatunek: Opowiadanie
- Autor pierwowzoru: Jerzy Stefan Stawiński