ODWET

Inspiracją dla Tomasza Zygadły stał się poemat Aleksandra Błoka "Odwet". Drugim duchowym patronem filmu jest Bolesław Leśmian. Fascynacja poezją tych dwóch autorów widoczna jest "nie tylko w pełnej metafor warstwie stylistycznej; przenika ono głęboko do sfery filozoficznej "Odwetu", jeśli wręcz go nie współtworzy" - napisano w jednej z recenzji. Film ten trudno jest jednoznacznie zinterpretować. Jego fabułę można określić jako opowieść o spotkaniu w górskim schronisku starych przyjaciół, którzy wspominają swoje młodzieńcze marzenia, nie zrealizowane plany. Obaj bohaterowie - Midroń i Świdrycki - są ludźmi dojrzałymi, inteligentnymi i obaj przeżywają kryzys wiary w sens istnienia, we własne możliwości, lęk przed śmiercią. Następnego dnia do schroniska przyjeżdżają żony obu panów, które do tej pory się nie znały. Okazuje się, że bardzo szybko znajdują wspólny język i zaprzyjaźniają się ze sobą. Każda rozmowa dostarcza im głębokich przeżyć, zwierzaja się sobie z marzeń o kochankach, bawią się i używają życia. Tymczasem Midroń i Świdrycki dokonują bilansu swego życia. Pierwszy zawsze wierzył tylko w to, co nowe, sprawy zarówno wielkie, powszechne, jak i osobiste zawsze sprowadzał do wspólnego mianownika, pozbawiał prawdziwego znaczenia. Teraz wszystko to wydaje mu się bez sensu. Natomiast Świdrycki przez całe swoje życie udawał kogoś innego, przyjął wygodną pozycję outsidera. Nabiera przekonania, że było to wstrętne, ale niestety nie potrafi już inaczej żyć. Ania i Madzia odbywają podobną rozmowę - w podobny sposób podsumowują swoje dotychczasowe życie i do podobnych dochodzą wniosków. "Odwet" przepełniony jest poetyckimi metaforami i elementami fantastyki rodem z poezji Leśmiana, reżyser operuje w nim językiem metafizycznym, mówi nie o konkretnych ludziach, lecz o ich pojęciach i wyobrażeniach - mężczyźnie, kobiecie, a także o młodości, inteligencji, artystach.

Ekipa

Nagrody indywidualne

Varia