ŚWIATŁO ODBITE


Fot. Muzeum Kinematografii w Łodzi

Lata osiemdziesiąte. Grupa młodzieży bierze udział w seansie psychoterapeutycznym. Ich zachowanie sceptycznie obserwuje niemłody już mężczyzna, pisarz Zbigniew. Znudzony pragnie opuścić salę. Prowadzący nakłania go, aby jednak opowiedział swą historię... Połowa lat pięćdziesiątych w podkrakowskim miasteczku. Osiemnastoletni Zbyszek pragnie zostać poetą. Jego marzenia i skłonność do samotnego życia budzą wyraźny sprzeciw matki, która uważa go za dziwaka. Zainspirowany miłością do miejscowej piękności Zbyszek tworzy pierwszy erotyk, ale dziewczyna wykpiwa te próby. Podczas zabawy w parku Zbyszek poznaje Teresę, która zabiera go do siebie na noc. W świetle dnia partnerka budzi w nim wstręt. Próby nawiązania kontaktów z innymi kobietami nie podobają się matce Zbyszka. Ordynarnie wypędza z domu jedną ze znajomych syna. Pewnego dnia Zbyszek znajduje u kolegi zwitek tajemniczych wierszy. Przepisuje ich fragmenty i wysyła do krakowskiej gazety jako własne. Wkrótce odwiedza redakcję i dowiaduje się, że dokonał kompilacji młodzieńczych wierszy Miłosza, co zostaje uznane za polityczną prowokację. Młodzi literaci skupieni wokół pisma podziwiają odwagę chłopaka, poznają go też z: utalentowanym młodym poetą, Andem. Niekonwencjonalny sposób bycia Anda zaczyna fascynować Zbyszka. Odwiedza dom nowego przyjaciela, poznaje jego ładną żonę i małego synka. Imponuje mu bogato wyposażona biblioteka. Zaczynają spędzać razem coraz więcej czasu. Odkrywają wspólne zainteresowanie poezją Leśmiana. Naiwność Zbyszka połączona ze szczerą, młodzieńczą wrażliwością przyciąga wyrafinowanego Anda. Powoli otoczenie zaczyna traktować ich jak parę nierozłącznych przyjaciół. Nadchodzi rok 1956. Rozentuzjazmowany nową polityką Zbyszek na próżno usiłuje wzbudzić podobny entuzjazm w przyjacielu. Rzeczywistość społeczna nie interesuje Anda. Pewnej nocy And prowadzi Zbyszka do krakowskiej Piwnicy pod Baranami i tam nakłania go do publicznego zaprezentowania swoich wierszy. W czasie występu ośmiesza kolegę. Po czterech miesiącach urażony Zbyszek odwiedza Anda. Obaj otrzymali zaproszenia na ogólnopolski zjazd młodych literatów. W czasie zjazdu And recytuje własne wiersze. Zbyszek, chcąc się zrewanżować, stara się zepsuć przyjacielowi występ, ale jego wysiłki są daremne, kunsztowna forma wierszy całkowicie pochłania uwagę słuchających. Wieczorem przyjaciele, już. mocno wstawieni, opuszczają pożegnalny bal. And ma ochotę na eksperyment homoseksualny, przerażony tym Zbyszek zamyka się w szafie. Ich zabawa przeradza się w szaleńczą dziecinadę. Wyczerpany And opada na podłogę. Zbyszkowi po raz pierwszy wydaje się, że przyjaciel jest chory. Następnego dnia po powrocie Zbyszek odwiedza dom Anda i przeżywa szok. Przyjaciel zmarł na atak serca. Mijają lata. Twórczość zmarłego przedwcześnie Anda budzi coraz większe zainteresowanie, a Zbyszek jest uznawany za największego znawcę jego poezji. Publikuje, ale wciąż żyje w cieniu przytłaczającej osobowości przyjaciela. Na jednym z wieczorów autorskich kobieta pisząca doktorat o twórczości Anda zawiera bliższą znajomość ze Zbyszkiem i wkrótce zostaje jego żoną. Zbyszek zasiada w jury przyznającym nagrodę literacką imienia Anda. Przekupiony obietnicą nowego mieszkania, głosuje niezgodnie ze swymi przekonaniami. W wydawnictwie redaktor naczelny odrzuca jego utwory i proponuje napisanie biografii Anda. Zbyszek godzi się natychmiast, ale w domu okazuje się, że żona spaliła całą dokumentację dotyczącą Anda. Po awanturze małżonkowie rozstają się. Zbigniew organizuje wielką wystawę w dwudziestą rocznicę śmierci Anda. Gdy telewizyjna dziennikarka próbuje przeprowadzić z nim wywiad, Zbyszek nagle zaczyna stroić do kamery groteskowe miny... Seans psychoterapeutyczny. Załamany psychicznie Zbyszek w akcie agresji pragnie wyzwolić się spod wpływu, jaki And wywarł na całe jego życie...

Ekipa

Varia

Pierwowzory