OCALIĆ MIASTO
- Film fabularny
- Produkcja: Polska
- Rok produkcji: 1976
- Premiera: 1976. 10. 11
- Gatunek: Film wojenny
- Język: polski, niemiecki, rosyjski
- Dane techniczne: Barwny. 3163 m. 110 min.
Plenery: Kraków.

Koniec grudnia 1944. Na pocztach GG zwiększony noworoczny ruch; polscy pracownicy poczty prowadzą swoistą wojnę psychologiczną - niemieckie listy do Rzeszy stemplują dodatkowo napisem "Deutschland Kaputt" 31 grudnia. Z radzieckich rubieży startuje grupa zwiadowców pod dowództwem Siemionowa - zostaną zrzuceni nad Krakowem, by nawiązać kontakt z polskim ruchem oporu. Hasło rozpoznawcze "Wkrótce zakwitną jabłonie". Siemionow pechowo ląduje na drzewie, głęboko rani nogę. Gabinet inż. Hansa Krugera z Abwehry, jak co dzień sprząta rankiem Jadwiga Nowacka; wszelkie kartki z notatkami, kalkę z odciśniętym na niej tekstem chowa - łączniczka przekaże je akowcom, którzy z nikłych śladów odczytają najtajniejsze plany okupanta. Zachowanie Niemców budzi niepokój - penetrują krakowskie kanały, lochy podwawelskie, w Pałacu "Pod Baranami" magazynują duże ilości materiałów wybuchowych. Wracając z targowiska Jaś Nowacki skraca drogę do domu - biegnie przez cmentarz. Natyka się na rannego Rosjanina, obiecuje skoczkowi pomoc. Ojciec początkowo nie wierzy opowieściom malca, potem obawia się konsekwencji udzielenia pomocy rannemu. Ale w końcu Nowaccy przyjmują Siemionowa do siebie, ukrywają go, ułatwiają nawiązanie kontaktu z dowódcą oddziału AL, Pawlakiem. Podczas balu sylwestrowego na Wawelu, "gospodarz", Hans Frank, potwierdza decyzję wysadzenia miasta. "Bez sentymentów - mówi - Barbaren ante portas". Na prośbę Pawlaka Nowacka zdobywa klucze od małego kościółka na Krzemionkach; nabożeństwa odbywają się tu tylko na Wielkanoc, jest to zatem znakomita kryjówka dla grupy Siemionowa. Tam instalują radiostację; Masza nawiązuje łączność ze sztabem, Sierioża stanowi ochronę. Zgodnie z planem Franka Niemcy zaminowują miasto. Plan dostaje się w ręce żołnierzy AK, dowiadują się też o nim grupy AL. Oddział Pawlaka zakładu. podsłuch telefoniczny - odtąd znają wszystkie rozmowy z budynku Gestapo. Grupa AK porywa Krugera - on powinien znać szczegóły planu. Niemcy wpadają na trop radiostacji; ustaliwszy namiarami jej miejsce otaczają kościółek. Sierioża ściąga ich uwagę na siebie, ostrzeliwując się ucieka, wreszcie - osaczony - skacze z wysokiej skarpy. Ginie, ale Maszy udaje się zbiec i dotrzeć do Pawlaka. Mnożą się łapanki, aresztowania, rewizje. W ręce Niemców wpadają też Nowacki i Siemionow. Podczas śledztwa Rosjanin gra "va banque" - w rozmowie sam na sam z przesłuchującym go oficerem, świadomym rychłego końca wojny, proponuje układ: Hartman umożliwi mu ucieczkę, on w zamian postara się, by po zdobyciu Krakowa oszczędzono Niemca. Udaje mu się - któregoś dnia, prowadzony na rzekome spotkanie z "łącznikiem", Siemionow ucieka. W sztabie Frontu trwają ostatnie przygotowania do zdobycia miasta. Marszałek Koniew decyduje się na ryzykowny manewr: oskrzydlenie Krakowa i zdobycie go bez użycia ciężkiej artylerii i bombowców, by ocalić przed zniszczeniem "narodową świątynię Polaków"... Nowacka z synkiem wystaje pod murami więzienia na Montelupich, gdzie zamknięto jej męża. Nie wie, że już go nie zobaczy - wraz z innymi Polakami został rozstrzelany. Malarz, Skorpion, Bystry i major Łysy - rozumieją już, że sami nie rozminują miasta. Wie o tym również Pawlak. Mimo politycznych konfliktów grupy AL i AK decydują się na współdziałanie w tej akcji. Akowcy unieszkodliwiają zapalniki w obiektach naziemnych, komuniści biorą na siebie lochy i kanały: w ich szeregach są pracownicy wodociągów, którzy dobrze znają podziemne korytarze miasta. Siemionow z Migurą pracują w lochach podwawelskich, gdzie założono wyjątkowo silne ładunki. Udaje im się znaleźć zapalnik, Siemionow rozbraja, miny. Malarz i Skorpion przedostają się do elektrowni. Skorpion unieszkodliwia detonator, ale niemieccy strażnicy wykrywają ich obecność. W czasie gwałtownej strzelaniny konspiratorzy giną. Gubernator Frank przygotowuje się do ucieczki z miasta. Gorączkowo pakuje "trofea" - zrabowane Polakom dzieła sztuki. Opuszczając Wawel przekazuje władzę hauptsturmfuhrerowi Klinderowi - to on ma wykonać ostatni rozkaz: wysadzić miasto w powietrze. Ranek 19.1.1945. Po silnym przygotowaniu artyleryjskim wojska radzieckie ruszają do natarcia. Na ulice Krakowa wjeżdżają czołgi, żołnierze radzieccy toczą ciężkie walki uliczne, wypierając Niemców z miasta. Miasto zostaje wyzwolone. W powszechnej radości krakowian uczestniczą zwycięscy żołnierze; mieszkańcy miasta zrywają niemieckie flagi, niszczą gipsowe godła hitlerowskie; wśród tłumów migają twarze Nowackiej, Siemionowa, Maszy. Z wieży Kościoła Mariackiego po raz pierwszy od lat płyną dźwięki hejnału.
Ekipa
- Reżyseria: Jan Łomnicki
- Reżyser II: Wojciech Wójcik, Krzysztof Gruber
- Asystent reżysera: Jerzy Braszka, Jerzy Moniak, Maria Pietrzak
- Scenariusz: Jan Łomnicki
- Scenariusz-nowela: Andrzej Szczypiorski
- Zdjęcia: Jerzy Gościk, Ewa Strzałka
- Asystent operatora obrazu: Janusz Sołtys, Krzysztof Jachowicz
- Oświetlenie: Józef Liger
- Scenografia: Halina Dobrowolska, Jarosław Świtoniak
- Współpraca scenograficzna: Andrzej Kowalczyk
- Dekoracja wnętrz: Jerzy Sajko
- Współpraca dekoratorska: Jan Hawryłkiewicz
- Kostiumy: Bogdan Wiśniewski, Irena Włodarczyk
- Asystent kostiumografa: Małgorzata Braszka, Jerzy Prochal
- Muzyka: Piotr Hertel
- Wykonanie muzyki: Filharmonia Łódzka (orkiestra)
- Dyrygent: Zdzisław Szostak
- Konsultacja muzyczna: Anna Iżykowska
- Dźwięk: Jerzy Blaszyński
- Asystent operatora dźwięku: Radzisław Mączewski
- Technik dźwięku: Zbigniew Przygodzki
- Montaż: Alina Faflik
- Asystent montażysty: Anna Rubińska
- Charakteryzacja: Mieczysław Pośmiechowicz, Mirosław Jakubowski
- Konsultacja: Ryszard Sławecki, Fryderyk Zbiniewicz, Henryk Jermanowski, Roman Peciak, Lech Zakrzewski
- Fotosy: Jerzy Jaruga
- Ewolucje kaskaderskie: Józef Grzeszczak (nie występuje w czołówce), Jerzy Rogowski (nie występuje w czołówce)
- Kierownictwo produkcji: Urszula Orczykowska, Zygmunt Wójcik
- Kierownictwo produkcji II: Krzysztof Kierzkowski
- Asystent kierownika produkcji: Andrzej Dojnik, Józef Chrzanowski
- Kierownictwo planu: Jan Kucharski
- Produkcja: Studio Filmowe Kadr, Wytwórnia Filmowa Mosfilm
- Atelier: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Laboratorium: Wytwórnia Filmów Fabularnych (Łódź)
- Kierownictwo laboratorium: Marek Pawiński
- Obsada aktorska: Teresa Budzisz-Krzyżanowska (Jadwiga Nowacka), Jan Krzyżanowski (Marian Nowacki, mąż Jadwigi), Jacek Miśkiewicz (Janek, syn Nowackich), Aleksander Bielawski (kapitan Siemionow), Nina Masłowa (Masza), Kirył Arbuzow (Sieroża), Sergiusz Poleżajew (Iwan Koniew , dowódca I Frontu Ukraińskiego), Oleg Mokszancew (geberał Iwan Korownikow, dowódca 59-ej Armii), Jerzy Bączek, Henryk Bista ("Sztych", kapitan AK), Barbara Bosak, Andrzej Buszewicz (żołnierz AK), Marian Cebulski (komunista "Kania" prowadzący podsłuch Niemców), Stanisław Chmieloch ("Malarz", żołnierz AK), Ewa Ciepiela (żona Krugera), Witold Dębicki ("Skorpion", żołnierz AK), Jerzy Duszyński (Hans Frank , generalny gubernator), Zbigniew Kryński (komunista Kazimierz Pawlak), Jerzy Sagan (kanalarz Migura, komunista), Janusz Sykutera (oficer dowodzący obławą na radzieckich spadochroniarzy), Jerzy Tkaczyk (inżynier Hans Kruger), Wojciech Ziętarski ("Łysy", major AK), Herbert Sievers (generał Josef Harpe), Szafkat Gaziew, Włodzimierz Koziełkow, Witalij Komisarow, Wiktor Uralski, Gieorgij Sovczis, Herbert Ambach, Klaus Gehrke, Heinrich Schramm, Jan Spitzer, Wiktor Szulgin, Antonina Barczewska, Jerzy Braszka (żołnierz AK), Marek Chodorowski, Mikołaj Grabowski, Zbigniew Hellebrand, Tadeusz Huk (adiutant gubernatora Hansa Franka), Julian Jabczyński, Rajmund Jarosz, Renata Kretówna (Renia, łączniczka AK), Zbigniew Korepta (oficer niemiecki w kanałach), Tadeusz Kunikowski, Halina Kuźniakówna, Leszek Kubanek (kanalarz Karpiel), Aleksander Mikołajczak (kanalarz Wodowiak; w napisach filmu błędny inicjał imienia i nazwisko: J. Mikołajczyk), Romuald Michalewski, Józef Onyszkiewicz (tajniak niemiecki pilnujący na targu Siemionowa), Dominika Stec, Antoni Żukowski (żołnierz AK w elektrowni), Jerzy Fedorowicz (pracownik poczty stemplujący listy; nie występuje w napisach), Jerzy Kryszak (ksiądz w podziemiach; nie występuje w napisach), Hugo Krzyski (wysoki oficer niemiecki; nie występuje w napisach), Marcin Sosnowski (Niemiec wynoszący obrazy; nie występuje w napisach)
Nagrody indywidualne
- 1976 - Jan Łomnicki Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF)-Nagroda Główna Jury
- 1976 - Jan Łomnicki Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia
- 1977 - Jan Łomnicki Nagroda "Dziennika Wieczornego" (Bydgoszcz)-plebiscyt czytelników
- 1977 - Jan Łomnicki Moskwa (Międzynarodowy Festiwal Filmowy)-Nagroda Komitetu Obrońców Pokoju
- 1977 - Jan Łomnicki Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia