WIELKA WSYPA

Tuż za czołówką filmu autorzy umieścili przekorny napis informujący, iż wszelkie podobieństwa do autentycznych postaci i sytuacji są w pełni zamierzone. Żart się udał, widzowie zastanawiali się, czy Jarek Bronko to Grobelny i jakie jeszcze nazwiska ze świata biznesu i polityki można by przypisać postaciom filmowym. Bohaterem "Wielkiej wsypy", zrealizowanej na podstawie opowiadania Czesława Magnowskiego, jest cinkciarz, przedsiębiorczy kombinator, inteligentny i z wyobraźnią. Gdy po ostatnim zuchwałym skoku grunt zaczyna mu się palić pod nogami, ukrywszy łupy prosi znajomego, aby "doniósł" na niego w zupełnie innej sprawie. Postanowił bowiem jednym susem przeskoczyć z podziemia gospodarczego do podziemnej opozycji. Trwa stan wojenny. Bohater, już jako Jarosław Branicki, założyciel partii ziemiańskiej, żądającej zwrotu majątków upaństwowionych po wojnie, zostaje aresztowany. Oficerowie SB odpowiedzialni za gospodarkę i politykę wprost wyrywają go sobie z rąk. Branicki trafia do więzienia na parę lat. Tam zawiera nader cenne znajomości. Po czerwcowym przełomie 1989 r. wychodzi na wolność w glorii kombatanta. Ze swymi dawnymi prześladowcami, byłymi funkcjonariuszami SB, MO i więziennictwa, zakłada prywatny bank, oferujący wysokie oprocentowanie. Tak zwana Kasa Branickiego jest oczywiście "bardzo bezpieczna". Film sensacyjny, o zacięciu komediowo-satyrycznym, bawił publiczność, choć czasem była to zabawa gorzka. Walorami "Wielkiej wsypy" są nieodparcie śmieszne sytuacje, doskonałe dialogi oraz znakomita obsada, zwłaszcza świetny duet: Jan Englert w roli głównej i Krzysztof Wakuliński jako pułkownik służb bezpieczeństwa, dawniej przeciwnik Jarka, a potem najdoskonalszy partner w interesach.

Ekipa