RODZINA LEŚNIEWSKICH


Fot. Filmoteka Narodowa

Do nowego bloku wprowadzają się lokatorzy, wśród nich państwo Leśniewscy ze swymi "pociechami" - 15-letnią Agnieszką, 14-letnim Leszkiem i 6-letnimi bliźniętami - Beatką i Pawełkiem - zwanymi "Bąblami". Po początkowym rozgardiaszu, spowodowanym przeprowadzką, życie wraca da normy - ojciec co rano wychodzi do pracy, Agnieszka i Leszek do szkoły, a mama prowadzi dom i zajmuje się ,,Bąblami". Pewnego dnia ekipa telewizyjna przeprowadza wywiad z robiącą zakupy panią Leśniewską, zadając jej pytanie "jak się samorealizuje". Obładowana siatkami, pilnująca maluchów odpowiada, że nie ma czasu na takie rzeczy. Kiedyś studiowała pedagogikę, lecz musiała przerwać studia, by poświecić się wychowywaniu dzieci. Teraz chętnie powróciłaby do nauki. Podczas obiadu rodzina ogląda program w telewizji. Domownicy, zdziwieni nieco wypowiedzią matki, pewni, że zapomniała już o swych planach, postanawiają pomóc w ich realizacji. Zbliżają się imieniny mamy, trwają gorączkowe przygotowania. Starsze dzieci wysupłują swe oszczędności, "Bąble" sprzedają butelki, by wreszcie w uroczystym dniu wręczyć mamie kilka par kapci - niestety nie byli oryginalni w pomysłach. Najważniejsze są jednak życzenia powrotu na studia i zobowiązanie przejęcia wszystkich domowych obowiązków. Odtąd, kiedy mama jest na wykładach, w domu wre praca. Agnieszka czuje się panią domu, przygotowuje posiłki, pomagają w tym maluchy. Wszyscy sprzątają, piorą, robią zakupy. Zdarzają się zabawne i mniej zabawne sytuacje (jak ta, kiedy białe rzeczy zostały uprane razem z tzw. kolorami), ale starają się wszystko robić najlepiej jak potrafią, a na mamę wracającą z zajęć zawsze czeka gotowy obiad. Agnieszka czasem ma już dość tej nagłej samodzielności, a niesforne "Bąble" także buntują się przeciwko nieobecności matki i, chcąc zatrzymać ją w domu, postanawiają się zaziębić. Plan jednak się nie udaje. Dzieci zaczynają nabierać większej samodzielności - wychodzą z domu, nawiązują znajomości z sąsiadami. Zwłaszcza odpowiada im towarzystwo jednego z nich, "Dziwnego", byłego cyrkowca, z którym znakomicie się bawią. "Dziwny" pomaga również Agnieszce, która ma kłopoty z gimnastyką. Treningi pod jego kierunkiem zaczynają przynosić dobre efekty. Tuż przed Bożym Narodzeniem zaczyna nabrzmiewać konflikt między ojcem a Leszkiem. Ojciec niesłusznie podejrzewa syna o wagarowanie, zapomniawszy, że sam podpisał Leszkowi, zapalonemu modelarzowi, zgodę na odwiedzanie lotniska. W Wigilię, po awanturze, Leszek ucieka z domu. Ojciec jednak odnajduje go, nieporozumienie zostaje wyjaśnione i wszyscy zasiadają do wigilijnej wieczerzy. Tato tradycyjnie przebiera się za Mikołaja. Niesprzyjająca zimowa aura przynosi epidemię grypy. Z opresji usiłuje ratować chorych ciocia Tosia. Tymczasem mama przygotowuje się do ważnego egzaminu. Ma wielką tremę, bowiem egzaminatorem jest surowy profesor Radosz. "Bąble" postanawiają więc pomóc i "interweniować" u profesora. Wybierają się doń na "wywiadówkę" w towarzystwie jednego z sąsiadów, miłego starszego pana, który - jak się okaże - jest dawnym kolegą Radosza. Na uniwersytecie malcy sprawiają sporo zamieszania, trafiając do sali, w której zostają poddani testom psychiatrycznym. Wreszcie, jako "wnuki" Radosza trafiają do jego gabinetu. Wieczorem przybiega mama z radosną nowiną - zdała egzamin "na piątkę". Przychodzą z gratulacjami sąsiedzi i ciocia Tosia. A "Bąble" konspiracyjnie pałaszują pod stołem tort przysłany im przez profesora Radosza.

Ekipa

Varia

Pierwowzory