Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

JAKUB

1986
Andrzej Dec

W szafie w mieszkaniu pewnej kobiety ukrywa się kilkuletni chłopiec, który przez uchylone drzwi obserwuje sypialnię gospodyni oraz zegar, odmierzający długie godziny izolacji. Dziecko boi się kontaktu z Drugim, a jednocześnie go pragnie. Z szafy wychodzi wyłącznie zachęcone przez kobietę gestem ręki i talerzem z jedzeniem na stole. Gdy jednak kobieta próbuje dotknąć Jakuba, natychmiast szuka on schronienia we wnętrzu szafy. Wychodzi, by popatrzeć zza firanki na dzieci bawiące się na podwórku. Kiedy chłopcy rzucają kamieniem w szybę, dziecko znów kryje się w szafie. Ostatni kadr filmu ukazuje fragment okna oraz szczelnie zamknięte od wewnątrz drzwi szafy. Dla tytułowego Jakuba mebel ten staje się jedynym gwarantem bezpieczeństwa, które jest jednak niezwykle kruche.

Akcja zdecydowanej większość polskich filmów dotykających tematyki Holocaustu toczy się po stronie aryjskiej. To jeden z zasadniczych wyróżników naszego kina o Zagładzie. Osadzenie zdarzeń poza murami getta, poza ogrodzeniem obozowym pozwala na opisanie relacji polsko-żydowskich, które stają się głównym tematem rodzimych filmów o Holocauście. Niektórzy z bohaterów przebywają po stronie aryjskiej pod fałszywymi nazwiskami, z nielegalnymi dokumentami, z lękiem poruszają się po ulicach miast, inni - jak Jakub - zmuszeni są do ukrywania się w szafach, piwnicach, skrytkach pod podłogą, komórkach. Hanna Krall w opowiadaniu Ta z Hamburga, które adaptował Jan Jakub Kolski (Daleko od okna, 2000), pisze: "Szafy i Żydzi... Być może jeden z ważniejszych symboli naszego wieku. Żyć w szafie... Człowiek w szafie... W połowie dwudziestego wieku. Żyć w szafie..." (z tomu Taniec na cudzym weselu, Warszawa 1993, s. 11). Szafa staje się jednym z symboli świata po Zagładzie. Jak większość z nich, ma on charakter ambiwalentny. Z jednej strony to znak destrukcji międzyludzkich więzi, strachu i upokorzenia; z drugiej - szafa daje jednak schronienie, choćby pozór bezpieczeństwa. Proces symbolizacji pewnych elementów rzeczywistości, do jakiego doszło po Zagładzie, pokazuje moralną deprawację współczesnego świata. Nazwy o znaczeniach dotąd neutralnych odsyłają do doświadczenia niezawinionej śmierci i przerażenia. Konsekwencją przewartościowania symboli okna i drzwi, które są nieustannie zamknięte i nie zapraszają już do wnętrza, jest odwrócenie znaczenia symboliki domu, tradycyjnie oznaczającego "bezpieczeństwo, trwałość, schronienie, twierdzę, mieszkanie, własny kąt" (W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 1990, s. 64). W kinie Holocaustu, czego etiuda Andrzeja Deca jest świetnym przykładem, dom po stronie aryjskiej oznacza wprawdzie schronienie, nie gwarantuje jednak stabilnego bezpieczeństwa. Dla bohaterów chroniących się poza murami getta dom związany jest z tymczasowością. Większość z nich krąży bowiem, jak bohaterka noweli Kropla krwi z filmu Stanisława Różewicza Świadectwo urodzenia (1961), od mieszkania do mieszkania, nigdzie nie pozostając na długo, lub z lękiem, zza gęstych firanek spogląda latami na zewnętrzny świat.

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
MakuFly Marcin MakowskiKrzysztof WellmanKrzysztof WiktorGlinka Agency