Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

BEZPIEKA 1944 - 1956

  • Film dokumentalny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    1997
  • Barwny, Część 1 - 48 min Część 2 - 45 min Część 3 - 44 min

4 stycznia 1944 roku oddziały Armii Czerwonej przekroczyły granicę Rzeczpospolitej i rozpoczęły wyzwalanie Polski spod okupacji niemieckiej. Wkrótce też rozpoczęły się działania mające na celu zapewnić nowej władzy (w postaci przybyłych z Moskwy członków PKWN) powodzenie w sprawowaniu rządów. Powstaje - na wzór radziecki - aparat bezpieczeństwa - Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, powiatowe i wojewódzkie Urzędy Bezpieczeństwa. Rozpoczynają się represje wobec narodu. Kiedy w Warszawie wybucha powstanie, w Lublinie działa już WUB, resort bezpieczeństwa przejmuje więziennictwo, w prawobrzeżnej Warszawie powstaje Milicja Obywatelska. W październiku przybywa do Lublina 8,5 tysiąca żołnierzy NKWD. Przy każdym wojewódzkim i powiatowym UB działają doradcy NKWD, których szefem zostaje Iwan Sierow. Kadry polskie, 217 osób, przeszkolono w szkole NKWD w Kujbyszewie. Oblicza się, że w 1945 roku około 100 000 Polaków osadzono w więzieniach, a połowę z nich deportowano następnie do ZSRR. Wśród nich podstępnie ujętych szesnastu wybitnych działaczy polskiego państwa podziemnego podległych rządowi RP na emigracji. Starannie i bogato udokumentowany trzyczęściowy film przedstawia zdarzenia, które legły u podstaw bezpieki, a następnie jej poczynania aż do przemian roku 1956. W części pierwszej o tle historycznym tworzenia Ministerstwa Publicznego i jego aparatu w terenie oraz o metodach stosowanych w pierwszym okresie walki władzy z przeciwnikami politycznymi opowiadają profesorowie Adam Strzembosz, Stanisław Zięba, Władysław Bartoszewski, Maria Turlejska oraz Andrzej K. Kunert, Ryszard Reiff, Henryk Piecuch, uczestnicy akcji uwolnienia więzionych w Radomiu Stefan Bembliński i Antoni Heda, a także ofiary represji - Kazimierz Leski, profesor Wiesław Chrzanowski, Dorota Wiśniewska i Adam Bień - jedyny żyjący ze skazanych w tzw. procesie szesnastu. Realizatorzy filmu wykorzystali też archiwalną taśmę z nagraniem wypowiedzi Józefa Światły, zbiegłego na Zachód wysokiego funkcjonariusza aparatu bezpieczeństwa. Osadzony w więzieniu Kazimierz Leski mył się w misce klozetowej, tam też prał bieliznę. Aby utrzymać się w formie, codziennie gimnastykował się, wykonując tysiące ćwiczeń. Dopiero po sześciu latach zaprowadzono go do łaźni i pozwolono wyjść na spacer. Z osadzonych w jego celi tylko niemiecki zbrodniarz miał prawo spać na sienniku. Nazistów programowo traktowano lepiej niż żołnierzy AK, by ich w ten sposób poniżyć.
Druga część filmu o działaności aparatu bezpieczeństwa w latach 1944-56 przypomina dramatyczne wydarzenia związane z rozbiciem i likwidacją tajnej organizacji Wolność i Niezawisłość, powstałej we wrześniu 1945 roku po rozwiązaniu Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj. Pokazuje udział bezpieki w zafałszowaniu wyników referendum 1946 roku, groteskę wyborów, rozprawę z PSL i lawinową rozbudowę MO i KBW. O faktach tych mówią: prof. Władysław Bartoszewski, prof. Maria Turlejska, Andrzej K. Kunert i Henryk Piecuch oraz ofiary represji: Kazimierz Leski, Stefan Bałuk, Zdzisław Samoraj, prof. Wiesław Chrzanowski, Jerzy Pruszyński, Stefan Bembliński i Wincenty Pyka. Realizatorzy filmu wykorzystali też fragment nagranej na taśmie w 1969 roku wypowiedzi Adama Humera, jednego z wysokich funkcjonariuszy aparatu bezpieczestwa.
Nowa władza rozprawiała się z podziemiem, z PSL, a następnie z PPS. Po zjednoczeniu PPR z PPS, a właściwie wchłonięciu tej drugiej organizacji przez pierwszą i utworzeniu PZPR w 1949 roku zaczęła się czystka wewnątrz nowej partii, a potem w wojsku. Aparat bezpieczeństwa organizował się i zdobywał autonomię. Tworzono specjalne departamenty (jak osławiony X i V, który preparował procesy duchownych), kształcono kadry. Wszędzie wietrzono spiski, sabotaże, odchylenia prawicowo-nacjonalistyczne. Zastraszano ludzi, organizując pokazowe procesy. Represje dotknęły właściwie wszystkie środowiska. Skazani zapełniali więzienia, karne obozy pracy, fedrowali w kopalniach i harowali na budowach. Za kraty można było trafić za słuchanie zachodniego radia albo opowiadanie dowcipów. Bezpieka "wyrabiała plany", np. w każdej gminie trzeba było znaleźć przynajmniej jednego kułaka. W 1953 roku najwyższy Sąd Wojskowy wprowadził normy i punktowanie spraw: za orzeczenie kary śmierci sędzia otrzymywał 50% punktów więcej, co miało wpływ na wynagrodzenie i premię. W ostatniej części filmu o działalności aparatu bezpieczeństwa w latach 1944-1956 wydarzenia te przypominają i komentują: Władysław Bartoszewski, profesor Maria Turlejska, profesor Wiesław Chrzanowski, mecenas Stanisław Szczuka, Andrzej K. Kunert oraz ofiary represji: Zdzisław Samoraj, Dorota Wiśniewska, Jerzy Pruszyński, Kazimierz Leski i Jan Woch. [TVP]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 04:02:21
© 1998-2018 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Krzysztof WellmanKrzysztof WiktorGlinka Agencye-teatr.pl