Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ŚMIERĆ TAREŁKINA

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1993
  • Premiera:
    1993. 12. 06
  • 50 min

"Cóż to za mitręga urzędowa - dożyć 75 lat i nie umieć przemycić na scenę trzech sztuk! Co za okropność - nałożyć człowiekowi dożywotnio kaganiec. I za co? Za to, że jego satyra na ułomność ludzką wywołuje nie śmiech, lecz skurcz przerażenia" - skarżył się u kresu życia Aleksander Suchowo-Kobylin (1817-1903). Rosyjski dramaturg miał wielkie kłopoty z wystawieniem swego tryptyku. Uderzył bowiem mocno i celnie - w bezduszność prawa, bezmyślność biurokracji, policyjny system myślenia. Przyjrzał się funkcjonowaniu aparatu przemocy dokładnie i z bliska. Ziemiański syn, wykształcony i bywały w świecie, przesiedział parę miesięcy w więzieniu, oskarżony o zabicie swojej francuskiej przyjaciółki (w areszcie śledczym napisał pierwszą część trylogii dramatycznej). Staraniem rodziny śledztwo umorzono, on sam odzyskał wolność kosztem kilku milionów rubli, lecz sprawa zaważyła na całym jego życiu. A doświadczenia wtedy zdobyte zaowocowały komediami - "Małżeństwo Kreczyńskiego", "Sprawa", "Śmierć Tarełkina". Krytycy umieszczają twórczość Suchowo-Kobylina "między Gogolem a Dostojewskim". Świat, który kreuje, mający wszelkie pozory normalności - potraktowany realistycznie staje się śmieszny, ale bardziej niż u Gogola groźny. Jest niemal regułą, że inscenizatorzy, którzy raz sięgną po utwór Suchowo-Kobylina, wracają do niego kilkakrotnie.
Na polskich scenach "Śmierć Tarełkina" reżyserowali Bohdan Korzeniewski, Konrad Swinarski, Izabella Cywińska. Świetnie napisana komedia, dająca realizatorom i aktorom wspaniały materiał sceniczny "do wygrania", w każdej epoce historycznej wydaje się aktualna, tak jak wieczna jest ludzka głupota czy okrucieństwo. I biurokracja, tępota urzędników, służalczość wobec wyżej postawionych, które odradzają się w każdym państwie, niezależnie od systemu politycznego. Przedstawienie Izabelli Cywińskiej najbliższe jest konwencji komedii realistycznej, co podkreśla też hiperrealizm scenografii Agnieszki Zawadowskiej. Jest zabawne, ale i drapieżne. Wyraziste postaci, szkicowane piórem rasowego dramaturga, znalazły znakomitych odtwórców - nawet role drugoplanowe obsadzono niezwykle starannie. W podwójnej roli Tarełkina-Kopyłowa wystąpił Janusz Michałowski. Tytułowy bohater, uciekając przed wierzycielami, finguje własną śmierć. Przygotowuje pogrzeb, wygłasza porywające przemówienie nad trumną. Przybiera postać zmarłego Kopyłowa i pod tym nazwiskiem prowadzi dalej swą grę, robiąc użytek z papierów kompromitujących generała Warrawina, swojego dawnego zwierzchnika. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
ŚMIERĆ TAREŁKINA
AutorAleksander Suchowo-Kobylin
PrzekładBohdan Korzeniewski

Patrz także:
schowaj

2017.02.11 01:37:24
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego