Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

KUSZENIE CICHEJ WERONIKI

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    2000
  • Premiera:
    2001. 04. 08
  • Barwny, 85 min
    Przeniesienie spektaklu z Teatru Polskiego we Wrocławiu, premiera 17.05.1997.

Upadająca siedziba rodowa, gdzieś na prowincji. Zrujnowane, zaniedbane domostwo zamieszkują cztery osoby: Weronika - starzejąca się panna, jej zdziwaczała ciotka, Johannes - platoniczny adorator Weroniki oraz przejściowo wynajmujący pokój Demeter. Weronika jest rozdarta pomiędzy uczuciem do Johannesa oraz czysto fizyczną fascynacją, jaką wzbudza w niej Demeter. Pomiędzy trojgiem toczy się wyrafinowana gra. Więź Weroniki z Johannesem ma aspekt głęboko duchowy. Ich myśli rozchodzą się jednak w rozbieżnych kierunkach. Johannes usiłuje dociec tajemnicy boskości, Weronika zaś rozmyśla o sile instynktów zwierzęcych w naturze ludzkiej. Demeter, który jest wcieleniem pierwotnych instynktów, pociąga ją coraz bardziej, tak dalece, że jest gotowa zaryzykować zbliżenie. Eksperymenty bohaterki paradoksalnie zbliżają ją do Johannesa - wtedy, gdy jest już za późno. "Kuszenie cichej Weroniki" to kolejna w artystycznym dorobku Krystiana Lupy adaptacja prozy Roberta Musila ("Marzyciele", "Człowiek bez właściwości"). W 1997 r. powstała sceniczna adaptacja opowiadania - w Teatrze Polskim we Wrocławiu "Kuszenie cichej Weroniki" było częścią dyptyku zatytułowanego "Dama z jednorożcem". Przenosząc spektakl do Teatru TV, reżyser odwołał się do konwencji filmowej, zawierzając doświadczeniu i talentowi współpracującego z nim reżysera filmowego, Leszka Wosiewicza. Wiele ujęć kręcono "z ręki", kamera błądząca od twarzy do twarzy, poszukująca punktu oparcia w przestrzeni - pomagała przekazać to, co nie nazwane. Co rodzi się między ludźmi, co w nich samych z trudem przebije się do świadomości. Telewizyjną wersję spektaklu nagrywano w autentycznych wnętrzach - w starym, poniemieckim gospodarstwie na Dolnym Śląsku i w malowniczych plenerach nad Bobrem. Architektura wielkiego domu z krużgankami, wzniesionego z kamienia, dzisiaj popadającego w ruinę, również uwydatniała mroczny klimat prozy Musila. Przez dziurawe sklepienie dachu wpadają promienie światła. Pogrążony w rozmyślaniach mężczyzna kieruje swe myśli ku Bogu, próbuje nazwać coś, co tkwi w nim i domaga się określenia. Chce zgłębić istotę spraw istniejącch poza horyzontem ludzkiej świadomości. Kobietę niezbyt interesują nie zbadane przeczucia, poszukiwanie słów, które miałyby wyrazić kierunek bez kierunku, ruch bez ruchu. Fizyczna bliskość mężczyzny o znaczącym imieniu Demeter mąci myśli Weroniki. W jej świadomości obsesyjnie powraca scena, w której ten prostacki osiłek zachował się tak, jak uduchowiony Johannes nigdy by się nie ośmielił. Weronika ma mgliste pojęcie o tym, czym człowiek może być dla człowieka. Nie chce żyć tak, jak egzystowała od urodzenia, wciąż w tej samej, stale degradującej się przestrzeni, materialnej i duchowej. Jednak gdy Johannes prosi ją, by razem odeszli, odrzuca propozycję. Całym jej życiem jest ten olbrzymi dom z pokruszonymi tynkami, gdzie dudni wiatr i echo kroków, z wielką jadalnią, gdzie obok ogromnego stołu na wiele nieobecnych osób leży sterta suszącego się ziarna. Przy stole siadają stale ci sami, bardzo już nieliczni domownicy, powtarzają zbanalizowane rytuały, mówią te same słowa lub milczą, rozdzieleni przestrzenią i własnymi obsesjami. Johannes wreszcie decyduje się wyjechać. Gdy jego pociąg "wgłębia się w swym pracowitym dążeniu w krajobraz", Weronika cofa się ku temu, co dobrze znane, jak temat z wariacjami. Jeszcze raz przeżywa scenę pocałunku i rozstanie z Johannesem. Widzi we wspomnieniach obrazki koguta i kur na podwórku, swoją przygodę z Demetrem, bójkę dwóch mężczyzn, rodzinne posiłki. Przypomina sobie upiorne opowieści ciotki i jej wypominanie: nigdy nie kochałaś, zawsze tylko czekałaś. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
KUSZENIE CICHEJ WERONIKI
AutorRobert Musil
PrzekładZofia Rybicka
2017.02.11 01:22:14
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plInstytut Teatralny im. Zbigniewa RaszewskiegoStowarzyszenie Autorw Zdj Filmowych