Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

LALEK

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1999
  • Premiera:
    1999. 05. 10
  • 65 min

Miasteczko moje/miasteczko/samo się toczy/nikt go nie nakręca/od piania świtu/aż do piania śmierci" - głosi wiersz Poety, "od lat zakochanego w tych stronach, i to nie bez wzajemności". Ten fragment groteskowej grafomanii mógłby być mottem "Lalka", krótkiej sztuki opublikowanej przez Zbigniewa Herberta w 1961 roku. Jej treścią jest małomiasteczkowa tragedia, podzielona przez autora na trzy części (Opis, Stodoła, Ubieranie do snu). Pierwszą wypełnia wielogłosowa (Reporter, Babka, Poeta, Listonosz itp.) charakterystyka na poły wiejskiej, na poły miejskiej osady, w której rozgrywa się dramat. W drugiej akcja przenosi się do lokalnej mordowni o swojskiej nazwie "Stodoła", gdzie odbywa się zbiorowe pijaństwo. Młody chłopak imieniem Lalek czeka na Lodzię, w której jest zakochany. Niestety, dziewczyna z nie do końca jasnych przyczyn spóźnia się. Do knajpy przybywa za to Żuk, brat Lalka. Chce przekazać krewnemu wiadomość o grożącym mu niebezpieczeństwie. Zatrzymany przy jednym ze stolików nie potrafi wykręcić się od następujących po sobie szybko kolejek i toastów. Tymczasem do Lalka podchodzi nieznany mężczyzna i prosi go na stronę. Część ostatnią wypełnia lakoniczny zapis tego, co wydarzyło się po nieszczęściu, które dotknęło tytułowego bohatera. Sztuka Herberta opowiada historię pozornie banalną. Kilka ciekawszych można by znaleźć w wysokonakładowej bulwarowej popołudniówce. Intryguje natomiast sposób, w jaki autor "Pana Cogito" przedstawia dramat Lalka. Dopiero pod koniec sztuki wychodzi on na pierwszy plan. Wstrząsa miasteczkiem, lecz trudno oprzeć się wrażeniu, że tylko na chwilę. Minie parę dni i wszystko wróci do normy. W sądzie będą kłócić się o krowę; na rynku, pośród "brązowych kałuż końskiego moczu" liczyć pieniądze i badać rozmiary kurzych jaj; raz na rok referent od "zagadnień kulturalno - oświatowych" zorganizuje odczyt jakiegoś "autora z Warszawy"; a miejscowi chłopi, robotnicy i inteligencja pracująca po ciężkim, znojnym dniu, pójdą zapić smutki w "Stodole". Herbertowski portret polskiej prowincji jest mroczny i zaprawiony gorzką ironią. Autor kwestionuje naiwną wiarę w postęp, propagowaną latami przez komunistyczne władze. Szydzi z rzekomej poezjotwórczej aury sielskich krajobrazów i stereotypu błogiego życia w malowniczych miasteczkach, zatopionych wśród jezior i lasów. Życie bohaterów "Lalka" poraża beznadzieją i nijakością. Nie ma tu miejsca nie tylko na artystyczne wzloty i górnolotne hasła, ale nawet na głębsze uczucia. Lalek, wbrew tytułowi, nie jest głównym bohaterem sztuki. W rzeczywistości funkcję tę pełni cała lokalna zbiorowość. On zaś staje się jedynie symbolem jej losu. Jako jedyny z bohaterów ma szansę uszlachetnić swą egzystencję. Niestety, miłość, którą obdarza Lodzię, sprowadza nań nieszczęście. Dla ludzi wegetujących w małych miasteczkach nie ma nadziei. Dlatego tak groteskowo, wręcz fałszywie brzmią w sztuce Herberta lekcje francuskiego, muzyka Chopina i fragmenty literatury nadawane przez radio. Znacznie bliższy prawdy jest Poeta i jego wiersze - potworki, nieudolnie naśladujące frazę Różewicza: "Jedyny pomnik/który tu ocalał/stoicka koza/w samym środku rynku". [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
LALEK
AutorZbigniew Herbert
2017.02.11 01:23:31
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman