Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ROK SPOKOJNEGO SŁOŃCA

  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska, RFN, USA
  • Rok produkcji:
    1984
  • Premiera:
    1985. 02. 25
  • Gatunek:
    Film psychologiczny
  • Barwny, 3004 m, 105 min

    Plenery: Toruń.

Jest rok 1946 - małe miasteczko w pobliżu Zielonej Góry. Emilia, kobieta blisko czterdziestoletnia, mieszka tu od niedawna, wraz ze swoją schorowaną matką, w starym, zniszczonym i porzuconym przez wysiedlonych Niemców mieszkaniu. Ich najbliższą sąsiadką jest prostytutka Stella.
Miasteczko jest wynędzniałe i opustoszałe, kobiety żyją w biedzie, którą Emilia próbuje przezwyciężyć sprzedając do jedynej miejskiej piekarni przyrządzane przez siebie ciasteczka. Jej pasją jest malarstwo. W każdej wolnej chwili maluje na kawałkach tektury słoneczne pejzaże i rodzajowe widoki.
Do miasteczka przybywa amerykańska komisja wojskowa, której zadaniem jest odszukanie grobów pilotów angielskich i amerykańskich - więźniów jednego ze stalagów, zamordowanych przez hitlerowców i pochowanych w tych stronach. Kierowca jeepa jednego z członków komisji, Norman, przypadkowo poznaje Emilię, gdy ta - siedząc we wnętrzu jakiegoś zdezelowanego samochodu - maluje na tekturze swoje pejzaże. Kobieta fascynuje Normana od pierwszej chwili, jednak próby kontaktu rozbijają się o bariery językowe.
Przy następnym, także przypadkowym spotkaniu, Emilia pozwala się podwieźć Normanowi do miasteczka. Pierwsza wizyta w domu Emilii prowadzi do pewnego zbliżenia. Kobieta nadal jest chłodna, natomiast jej matka traktuje Amerykanina z sympatią. Z okaleczałej rozmowy przy pomocy słownika dowiaduje się, że straciła męża. Uczucie rośnie, lecz nie może zostać wyrażone. Norman zwraca się o pomoc do polskiego oficera znającego angielski, lecz jest on w stanie przetłumaczyć jedynie dosłownie wypowiedź Normana, nie rozumiejąc, że jest to wyznanie miłości. Mimo to Norman staje się stałym gościem w domu Emilii, pomagając kobietom w miarę swoich skromnych możliwości. W czasie jednej z wizyt zastaje mieszkanie splądrowane przez grasujących w miasteczku bandziorów, którzy, grożąc chorej matce, wymusili na Emilii ujawnienie skrytki z oszczędnościami.
Dochodzi wreszcie do odnalezienia zbiorowej mogiły zamordowanych lotników. Trwa wstrząsający proces ekshumacji zwłok. Praca komisji dobiega końca. Norman stara się nakłonić Emilię, by wraz z matką wyjechała z nim do Ameryki.
Emilia szukając duchowej pomocy udaje się do spowiedzi. Pyta o prawo do powtórnej miłości i w dodatku do człowieka, którego nie zna. Ksiądz zaprasza Emilię i Normana do klasztoru, w którym jedna z sióstr zna angielski. Amerykanin proponuje niezwłoczny wyjazd. Emilia waha się jednak przed podjęciem ostatecznej decyzji ze względu na chorobę matki.
Czas mija i nadchodzi termin wyjazdu Normana do Niemiec, a potem do Ameryki.
Kobiety decydują, że wyjadą "przez zieloną granicę" przypuszczając, że obie nie dostaną zgody władz polskich na opuszczenie kraju. Wchodzą w kontakt z niejakim Adziem, który godzi się przeprowadzić je przez granicę. Matka zdaje sobie sprawę, że nie zniesie trudów tej wyprawy. W tajemnicy przed córką, otwiera okno prowokując chorobę, która doprowadza ją do śmierci.
O wyjeździe z miasteczka marzyła także Stella, odkładając na ten cel wszystkie zarobione na prostytucji pieniądze. Niestety, okradł ją jeden z klientów.
Emilia, która zna przeszłość Stelli będącej prostytutką dla esesmanów w obozie koncentracyjnym, postanawia jej pomóc. Chce zabrać Stellę na miejsce zwolnione przez matkę, ale Adzio twierdzi, że zapłacono mu tylko za jedną osobę. Zrozpaczona Emilia oddaje jej swoje miejsce, nie chcąc zaakceptować śmiertelnej ofiary matki. Norman wyjeżdża z Polski.
Mija wiele lat. Emilia jest pensjonariuszką domu starców prowadzonego przez zakonnice. Pewnego dnia dowiaduje się, że otrzymała spadek z Ameryki i decyduje się wyruszyć w podróż, by wydać swoją małą fortunę. Jest już jednak bardzo stara, nie jest w stanie nawet udźwignąć walizki...
Ostatnia, wizyjna scena filmu przynosi obraz wiecznej szczęśliwości - w rozświetlonym słońcem pejzażu młoda Emilia i Norman tańczą swój wieczny taniec niespełnionego uczucia.

"Cała przedstawiona w filmie powojenna rzeczywistość jest rzeczywistością świata granicznego, w którym wojenny porządek runął w gruzy, a to, co się z niego wyłania, jest jeszcze nieznane, tajemnicze, obce. Wszyscy bohaterowie opowiadania są zrujnowani materialnie i psychicznie przez wojenne doświadczenia i nie są w stanie odczuć smaku odzyskanej wolności" - pisano o filmie Zanussiego w jednej z recenzji. Wśród osób, które los rzucił do miasteczka, brak jakichkolwiek więzi społecznych, ich egzystencja nastawiona jest jedynie na przetrwanie. W tym świecie pełnym wzajemnej niechęci, podejrzliwości, kiełkujące uczucie Normana i Emilii z góry skazane jest na klęskę, a bohaterowie nie są w stanie pokonać swej samotności.

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Nagrody
schowaj

  • 1984
    Wenecja (MFF)-Złoty Lew
  • 1984
    Wenecja (MFF)-nagroda Związku Włoskich Dziennikarzy Filmowych dla filmu zagranicznego
2018.06.19 23:47:39
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman