Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ANIOŁ W SZAFIE

  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    1987
  • Premiera:
    1988. 02. 08
  • Gatunek:
    Film psychologiczny
  • Barwny, 2619 m, 91 min

    Plenery: Warszawa, Kazimierz nad Wisłą.

"Anioł w szafie" to film o odpowiedzialności, o obowiązkach wobec siebie i innych. W zwariowanym świecie, w którym żyjemy, trudno udawać, że nie widzi się groźnych zjawisk - w postawach ludzi, w stosunkach międzyludzkich. Więc film o sumieniu. O pamięci, bez której jesteśmy niczym. O strachach i lękach w nas i wokół nas" - mówił przed dziesięciu laty Stanisław Różewicz. Jego "Anioł w szafie", nawiązujący formalnie do o trzy lata wcześniejszej "Kobiety w kapeluszu" jest filmem o nader skąpo zarysowanej fabule, pełnym przemieszanych planów czasowych, długich ujęć, niedopowiedzeń i aluzji. W okresie narastającej w Polsce popularności kina akcji mógł uchodzić za gest intelektualnej przekory wobec nowych mód, gubiących często to, co nadawało filmowi status arcydzieła. Nic dziwnego zatem, że utwór Różewicza przeszedł niemal bez echa - wśród publiczności, bo nie wśród krytyków. Ci dostrzegli w "Aniele w szafie" subtelne nawiązania do wybitnych dokonań światowej literatury i filmu. Pisano o aluzjach do "Upadku" Alberta Camusa, "Powiększenia" Antonioniego i "Blow Out" de Palmy. Różewiczowską filozofię cnoty, jako sprawności użytecznej tylko w relacjach międzyludzkich, wywodzono z personalizmu Mouniera i Maritaina. Część krytyków podkreślała także sugestywny, mroczny klimat filmu. Świat "Anioła w szafie" wypełniony jest przez niepewność i trwogę. Żyjących w nim ludzi trawią niepokoje dotyczące zarówno spraw aktualnych, jak i dawnych, pozornie zapomnianych, latami zagłuszanych gdzieś na dnie sumienia. Zwłaszcza te drugie, nagle i przypadkowo wydobyte z najciemniejszych zakamarków pamięci mogą w ułamku sekundy zachwiać pracowicie konstruowaną wewnętrzną równowagę.
Jan, filmowy realizator dźwięku, jest człowiekiem wrażliwym, zafascynowanym swoją pracą, rzetelnym, cieszącym się szacunkiem. Jego rezerwa wobec otoczenia wynika z pewnej tajemnicy, którą nosi w sobie. Przed laty, podczas nocy spędzonej z ukochaną Elżbietą, nie zareagował na krzyki mężczyzny wzywającego pomocy. W czasie nagrywania dźwięku do filmu słyszy w słuchawkach dziwne zakłócenia. Dla córki, Kasi, która wyjechała do Szwecji, przygotowuje taśmę z "głosami z kraju". Na planie Janowi ginie mikrofon. Reżyser zwierza mu się ze swych niepokojów o prawdę w nakręconym filmie. Jan radzi mu, by słuchał swego wewnętrznego głosu. Własne wspomnienia powodują, że udaje się do psychiatry, który stwierdza u niego "tłumienie świadomości". Żona Jana, Teresa, ma coraz większe kłopoty w pracy. Jan stara się odnaleźć Elżbietę. Od pani Olgi dowiaduje się, że po owej nocy, kiedy usłyszał głos wołającego go o pomoc, nieopodal znaleziono zabitego mężczyznę. Elżbieta wkrótce po tym wyjechała z miasteczka. Podczas prób odzyskania mikrofonu Jan zostaje dotkliwie pobity. O świcie Jan wychodzi z domu. Widzi Elżbietę w sukni Teresy. Jolę, dziewczynę, która chciała zagrać w filmie i prosiła go o protekcję, Myszkę, koleżankę żony, Kasię, a także panią Olgę, przechowującą w szafie figurkę anioła na swój grób. Natyka się na mężczyznę, któremu kiedyś nie udzielił pomocy. Następnego dnia Jan nagrywa "głosy miasta". Widzi żonę, oglądającą się za siebie, nie zauważającą go i znikającą w podcieniach.
"Anioł w szafie" nie poddaje się jednoznacznej interpretacji. Niczym romantyczny dramat ma budowę otwartą. Niektórzy krytycy zarzucali mu nawet myślowe przekombinowanie i niespójność. Inni zaś dopatrywali się w "Aniele..." eleganckiego i bezlitosnego zarazem oskarżenia dookolnej rzeczywistości, pełnej trywialności, głupoty, beznadziei. Podkreślali Różewiczowską umiejętność budowania przenikliwych syntez współczesności z pozornie nieważnych i banalnych szczegółów codziennego życia. Komplementy zebrał też zespół aktorski. Zwłaszcza Jerzy Trela jako odtwórca roli Jana. Jego kreacja, oszczędna zarówno w emocjach, jak i słowach, skupia całą uwagę na wewnętrznym dramacie bohatera - jednostki skrytej, zamkniętej w sobie, cierpiącej. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Nagrody
schowaj

2017.04.07 00:43:51
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
e-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa RaszewskiegoStowarzyszenie Autorw Zdj Filmowych