Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

LAWA

  • Nadtytuł: OPOWIEŚĆ O "DZIADACH" ADAMA MICKIEWICZA
  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    1989
  • Premiera:
    1989. 11. 06
  • Gatunek:
    Dramat
  • Barwny, 3650 m, 129 min

    Plenery: Wilno (Góra Trzykrzyska, Bazylika Archikatedralna, widok na Kościół Św. Anny i Bernardynów, Klasztor Bazylianów, Ostra Brama, cmentarz na Rossie, Dziedziniec Wielki Uniwersytetu i dziedziniec alumnatu, podwórze domu Mickiewicza), Piotrków Trybunalski, Warszawa (m. in. Powązki, Cmentarz Żydowski, Cmentarz Wojskowy, Archiwum Akt Dawnych w Warszawie (Pałac Raczyńskich przy ul. Długiej), Fort Włodzimierski, Zamek Królewski), ośrodek URM w Małej Wsi.

Po "Dziady" sięgali najwybitniejsi polscy twórcy. Powstawały przedstawienia, o których głośno było w Polsce, a nawet poza jej granicami. Nigdy jednak nie pokuszono się o przeniesienie Mickiewiczowskiego dramatu na ekran. Jako pierwszy swoją wizję "Dziadów" w wersji filmowej postanowił przedstawić znany polski pisarz i reżyser Tadeusz Konwicki, związany swoją twórczością z Wilnem i Wileńszczyzną. "Tadeusz Konwicki wpadł na pomysł niesłychany. Fascynujący a zarazem zwariowany, karkołomny." - donosił w marcu 1988 roku "Tygodnik Kulturalny". Zresztą mało kto wówczas wierzył w powodzenie tak ryzykownego przedsięwzięcia, uważano je za czyste szaleństwo. "Lawa", której premiera odbyła się 6 listopada 1989 roku, stała się wydarzeniem w świecie artystycznym. Jeszcze w tym samym roku na moskiewskim festiwalu film został wyróżniony Nagrodą Międzynarodowej Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych. Rok później na XV Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Tadeusz Konwicki odbierał specjalną nagrodę jury za twórczą interpretację "Dziadów". W swoim dramacie reżyser ukazał także czasy współczesne, świat XX wieku, dzisiejszy obraz Warszawy z Pałacem Kultury i Nauki, tłumy podczas spotkania z papieżem, a także okrutne wspomnienia II wojny światowej (getto, Katyń, Oświęcim i powstanie warszawskie). Konrada przedstawił w dwóch postaciach, jako młodzieńca (tę rolę zagrał debiutant Artur Żmijewski) oraz człowieka dojrzałego, obarczonego doświadczeniami tego wszystkiego, co zdarzy się później, człowieka który zna przeznaczenie swego narodu. W roli Konrada w starszym wieku wystąpił Gustaw Holoubek, jego monolog - jak pisali krytycy - to najwyższy poziom gry aktorskiej.

Okolice Wilna. W przeddzień Święta Zmarłych i prastarego, nocnego obrzędu Dziadów, w rodzinnym, zrujnowanym dworku zjawia się widmo Poety. Powrócił w strony swojej młodości, by raz jeszcze przeżyć wspomnienie romantycznej miłości do Maryli i dramatyczne wydarzenia związane z grupą wileńskich konspiratorów-patriotów.
Na cmentarzu Guślarz rozpoczyna obrzęd Dziadów. W tłum wieśniaków, ludzi z różnych epok, wmieszał się Gustaw. Przychodzą kolejne zjawy: Pan, Dziewczyna, Dzieci... W mieście kozacki patrol dokonuje aresztowań młodych spiskowców.
Poeta odwiedza chatkę Księdza, wspominając przy nim swą miłość do Maryli. Ksiądz rozpoznaje w przybyszu Gustawa - swego przybranego syna.
Na Zamek Królewski w Warszawie zajeżdżają w powozach goście nowego Senatora.
W celi wileńskiego więzienia Gustaw przeistacza się w Konrada. Świadkiem tej metamorfozy jest milcząca zjawa Poety.
Pijany Senator śni swój koszmarny sen, w którym jawi mu się Imperator i diabły walczące o jego duszę.
Wigilia w więzieniu wileńskim. Z cel wychodzą polscy patrioci: Żegota, Sobolewski, Jakub, Frejend i udają się wszyscy do celi Konrada.
Salon w Zamku Warszawskim - miejsce spotkań urzędników, literatów, wojskowych i dam do towarzystwa. Na uboczu stoi grupka młodych Polaków zajętych patriotyczną dyskusją. Przy stolikach toczy się rozmowa o ostatnim balu u Nowosilcowa i nowinkach towarzyskich. Przybysz z Litwy opowiada historię wieloletniego więzienia Cichockiego. W drzwiach salonu zjawia się Poeta - przysłuchuje się opowieści o martyrologii Cichockiego.
Cela Konrada. Jankowski śpiewa bluźnierczą pieśń. Więźniowie rozmawiają o poczynaniach Nowosilcowa na Litwie i swoich szansach podczas śledztwa. Jan Sobolewski opowiada o wyjeździe kolejnej partii kibitek wywożących ich kolegów na Sybir. Pozostawiony w samotności przez towarzyszy, Konrad rozpoczyna Wielką Improwizację. W celi pojawia się Poeta i podejmuje wątek Improwizacji. Słowom monologu rzucającego wyzwanie Bogu towarzyszą obrazy współczesnych, masowych zgromadzeń Polaków, sceny martyrologii i heroizmu Narodu podczas II wojny światowej.
Do zemdlonego Konrada przychodzi Ksiądz Piotr z Kapralem. Ksiądz zaczyna odprawiać egzorcyzmy.
Ksiądz Piotr ze swojej celi spogląda na warszawski Pałac Kultury. Rozpoczyna swą modlitwę do Boga o zaprzestanie rzezi polskich dzieci. W różnych miejscach kraju pojawia się symboliczna postać Pielgrzyma-Poety.
Pani Rollison stara się o audiencję u Senatora Nowosilcowa w sprawie zwolnienia jej jedynego syna. Kobiecie towarzyszy Ksiądz Piotr, którego - po cynicznym odprawieniu Pani Rollison - Senator przesłuchuje. Bity i znieważony. Piotr prorokuje rychłą śmierć Doktora i Pelikana.
Śmierć młodego Rollisona w Klasztorze Dominikanów.
Bal u Senatora. Wincenty Pol i Bestużew dyskutują o sensie zabójstwa Senatora. Doktor ginie od uderzenia pioruna. Piotr spotyka Konrada prowadzonego na przesłuchanie i daje wskazówki, jak żyć na zesłaniu.
Na cmentarzu uroczystość Dziadów zbliża się do końca. Uczestnicy wychodzą o wschodzie słońca; równiną sunie sznur kibitek wiozących zesłańców na Sybir. Jedna z nich wiezie Konrada, przy następnym nawrocie - Poetę ze śladami kuli na czole.

Fragment filmu
pokaż

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
DZIADY
Dramat
AutorAdam Mickiewicz

Varia
pokaż

Nagrody
schowaj

  • 1989
    Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP)-w kategorii filmu fabularnego
  • 1989
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Wojewody Gdańskiego
  • 1989
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Muzeum Kinematografii w Łodzi
  • 1990
    Nagroda Szefa Kinematografii (Przewodniczącego Komitetu Kinematografii) za twórczość filmową-w dziedzinie filmu fabularnego
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Jury
    za twórczą interpretację "Dziadów" Adama Mickiewicza
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za drugoplanową rolę męską
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za muzykę
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za dźwięk
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nominacja do Wielkiej Nagrody "Złotych Lwów Gdańskich"
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nominacja w kategorii: Najlepsza główna rola męska
  • 1990
    Gdańsk - Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nominacja w kategorii: Najlepsza drugoplanowa rola kobieca
  • 1990
    Don Kichot (Nagroda PF DKF)
  • 1990
    Złota Taśma (Nagroda Koła Piśmiennictwa Filmowego SFP)-w kategorii: film polski

Patrz także:
schowaj

  • 1959
    Spektakl telewizyjny / Adam Mickiewicz / Adam Hanuszkiewicz
  • 1981
    Spektakl telewizyjny / Adam Mickiewicz / Jan Kulczyński
  • 1983
    Spektakl telewizyjny / Adam Mickiewicz / Konrad Swinarski
  • 1997
    Spektakl telewizyjny / Adam Mickiewicz / Jan Englert
  • 2011
    Spektakl telewizyjny / Adam Mickiewicz / Krzysztof Babicki
  • 2017
    Widowisko telewizyjne / Adam Mickiewicz Stanisław Moniuszko / Paweł Passini
2018.07.16 23:54:36
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman