Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ZŁOTO DEZERTERÓW

  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    1998
  • Premiera:
    1998. 12. 04
  • Gatunek:
    Komedia, Film wojenny
  • Barwny (Kodak), Dźwięk: Dolby. 3376 m, 117 min

    Na kasetach video ukazała się inna, przygotowana specjalnie na rynek video, wersja filmu zawierające dwie sceny nieistniejące w wersji kinowej. Film został podzielony na 2 części. 147 min (cz. 1 - 86 min , cz. 2 - 61 min ),

Willa na warszawskim Żoliborzu, jesień 1942 r. Konspiracyjne spotkanie żołnierzy armii podziemnej: majora Jeremiego, rotmistrza Leliwy, porucznika Lotki i najmłodszego z nich wszystkich - podporucznika Peta. Rotmistrz informuje zebranych, że dowództwo powołało oddział do zadań specjalnych o kryptonimie "Litzmanstadt". Dowódcą oddziału został mianowany major Jeremi, tym samym pozostali są od tej pory jego podwładnymi. Od niego dowiadują się o planowanej transakcji zakupu dużej ilości broni i amunicji. Towar ten oferuje oficer sztabu dywizji włoskiej, która po wycofaniu się z frontu wschodniego będzie przejściowo stacjonować na terenach polskich. Żąda zań jednak kwoty znacznie przekraczającej finansowe możliwości kwatermistrzostwa armii podziemnej. Tymczasem wywiad ustalił, że Niemcy zgromadzili pokaźny majątek w gotówce i innych walorach, pochodzący z rabunków i kontrybucji nałożonych na gminy żydowskie w Generalnym Gubernatorstwie. Kosztowności i walutę wymienili przez swoich agentów w Szwajcarii na złoto. W sztaby przetopili także złoto zrabowane Żydom. Cały ten skarb złożyli w jednym z banków w Łodzi, która po wcieleniu do Rzeszy otrzymała nazwę Litzmanstadt - stąd wziął się kryptonim oddziału. Skarb znajduje się w podziemiach banku, w trudno dostępnym sejfie, który jest niczym innym, tylko żelbetonowym bunkrem, zamykanym pancernymi drzwiami z szyfrowym zamkiem. Zadanie oddziału będzie polegać na opracowaniu i realizacji planu wykradzenia złota i uzyskania tym sposobem środków płatniczych, niezbędnych do przeprowadzenia transakcji handlowej z Włochami. Na miejscu, w Łodzi, nie istnieje odpowiednio wyszkolona grupa szturmowa. Trzeba takową zorganizować w Warszawie i przerzucić ją przez granicę Rzeszy. Do rozwiązania pozostaje jeszcze jeden problem: jak dostać się do sejfu. Szyfr otwierający zamki został zapewne utajniony nawet przed niemiecką załogą banku, toteż sterroryzowanie jej nic nie da. Akcja saperska również nie wchodzi w rachubę, ze względu za znikome możliwości odwrotu. Porucznik Lotka podsuwa pomysł: kasiarze! Tylko oni - doświadczeni, przedwojenni złodzieje - mogą swymi sprawnymi rękami i sprytem sprawić, że niemieckie złoto znajdzie się w polskich rękach. Major Jeremi, przy lekkim sprzeciwie rotmistrza Leliwy, akceptuje tę koncepcję. Lotka wyjawia, że w plutonie egzekucyjnym działa mężczyzna, który przed wojną siedział za włamanie, ale twierdził, że był to tylko grzech młodości. Został zaprzysiężony, otrzymał stopień sierżanta. Tym mężczyzną jest Rudy, który dopiero co wraz z plutonowym - podchorążym Kmicicem wykonał wyrok śmierci na konfidencie Pisurze. W zakładzie fryzjerskim na warszawskiej Pradze major Jeremi spotyka się z Rudym. Okazuje się, że Rudy w czasie włamań do banków pełnił jedynie rolę czujki, a sejfy otwierali prawdziwi kasiarze - Kania i Silberman. Obaj przebywają obecnie w Krakowie: Silberman w getcie, Kania - w więzieniu św. Michała, gdzie odsiaduje czteroletni wyrok. Rudy otrzymuje od majora rozkaz natychmiastowego wyjazdu do Krakowa... W Krakowie Rudy nawiązuje kontakt z konkubiną Kani, Baśką. Jest erotomanem, toteż chce upiec dwie pieczenie na jednym ogniu: pomóc Kani wydostać się na wolność i w zamian za zwrócenie go Baśce - spędzić z nią noc. Wkrótce przybywa tu również cały oddział "Litzmanstadt": Jeremi, Leliwa, Lotka, Pet i inni. Pertraktacje majora z oswobodzonym Kanią, który nie zamierza bezinteresownie uczestniczyć w skoku na łódzki bank, nie należą do najlżejszych, ale ostatecznie dochodzi do porozumienia. Kania przedostaje się na teren getta. Odwiedza załamanego przeżyciami wojennymi Silbermana. Od niego dowiaduje się, że w getcie przebywa również Haber - żydowski krawiec, który miał swój zakład w Wiedniu, skąd, po "Anschlussie" Austrii, za namową Kani uciekł wraz z rodziną do Krakowa, wpadając z deszczu pod rynnę. Z rodziny została mu tylko córka Sara - jest razem z nim w getcie. Kani z największym trudem udaje się podnieść obu przyjaciół na duchu i przekonać ich do wzięcia udziału w skoku. Pod osłoną nocy oddział "Litzmanstadt", z pomocą Ireny Konowieckiej, przedwojennej wicemistrzyni świata w strzelaniu z łuku, organizuje efektowną ucieczkę Silbermana, Habera i Sary z getta. Przygotowania do operacji obrabowania łódzkiego banku odbywają się w leśniczówce w Puszczy Kozienickiej. Trwają intensywne ćwiczenia fizyczne, zwiezione zostają mundury SS, w które przebiorą się żołnierze oddziału. Wreszcie nadchodzi dzień wyjazdu. Major Jeremi wydaje rozkaz wykonania operacji pod kryptonimem "Litzmanstadt". Wyrusza kolumna zdobycznych niemieckich pojazdów, złożona z czołgu, ciężarówki, łazika i motocykla BMW, którym jedzie Rudy. Major unosi rękę w hitlerowskim pozdrowieniu. Krzyczy: "Niech żyje zwycięstwo! Sieg heil! Pozostali "Niemcy", z trudem powstrzymując się od śmiechu, odpowiadają chórem: "Sieg heil!". Naszych "SS-manów" czeka teraz największe wyzwanie, a po drodze i na miejscu, w łódzkim banku - mnóstwo przygód i niespodzianek. Będą mieć też wiele kłopotów z Rudym - z powodu jego erotomanii i nie tylko...

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Varia
pokaż

Nagrody
schowaj

  • 1999
    Wiesław Znyk
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja w kategorii: najlepszy dźwięk; za rok 1998
  • 1999
    Elżbieta Kurkowska
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja w kategorii: najlepszy montaż; za rok 1998
  • 1999
    Marek Kondrat
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja w kategorii: najlepsza rola męska; za rok 1998
  • 1999
    Janusz Majewski
    Lubomierz (Ogólnopolski Festiwal Filmów Komediowych)-Srebrny Granat

Patrz także:
schowaj

© 1998-2013 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Muzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof WellmanKrzysztof Wiktor