Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

LE LOCATAIRE

  • Tytuł polski: LOKATOR
  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Francja
  • Rok produkcji:
    1976
  • Gatunek:
    Film psychologiczny
  • Barwny, 3410 m, 125 min

Trelkovsky, skromny urzędnik paryski polskiego pochodzenia, usiłuje wynająć mieszkanie w starej kamienicy, której właścicielem jest pan Zy. Okazuje się właściwym kandydatem. Poprzednio pokój był zamieszkały przez dziewczynę, która popełniła samobójstwo, skacząc z okna. Trelkovsky urządza skromny poczęstunek dla grupy kolegów, co wywołuje natychmiastową wrogą reakcję innych lokatorów. Zostaje oskarżony o urządzanie orgii, przesłuchany przez policję i zagrożony eksmisją. Przekonuje się również, że w domu wszyscy walczą ze wszystkimi, prześladują się nawzajem i intrygują. Trelkovsky, nieśmiały i zagubiony, interesuje się zmarłą Simone, czyta jej listy, przegląda ubranie, coraz bardziej wciela się w postać zmarłej. Prześladują go halucynacje. Trelkovsky pragnie wyrwać się z przeklętego domu, ucieka do swojej przyjaciółki Stelli, ale wkrótce nabiera przekonania, że i ona wciągnięta jest w spisek mający na celu zmuszenie go do samobójstwa. W drodze powrotnej zostaje lekko potrącony przez samochód. W całkowitym obłędzie wyskakuje oknem przez ten sam szklany dach baru, o który pokaleczyła się Simone. Samobójstwo nie udaje się, na oczach obojętnych lokatorów Trelkovsky wczołguje się do swego mieszkania i powtórnie skacze. Odwiezionego do szpitala, całkowicie owiniętego bandażami, odwiedza Stella . . .
Roman Polański zrealizował "Lokatora" wkrótce po otrzymaniu francuskiego obywatelstwa. W wywiadach przyznawał, że wyjątkowo długa i żmudna to procedura i że podróżując tak wiele po świecie, pracując w Wielkiej Brytanii, USA i Włoszech, nigdy nie zetknął się z nacją bardziej "nieprzenikalną" dla emigrantów i przyjezdnych niż Francuzi. Dlatego tak bliski był mu temat wyobcowania i samotności emigranta, który znalazł się w otoczeniu ogarniętych maniakalną ksenofobią drobnomieszczan. Jego film, ekranizacja powieści Rolanda Topora, grafika i pisarza polskiego pochodzenia, jest znakomitą ilustracją Sartrowskiego stwierdzenia "Piekło to inni". Wątek osamotnienia i zaszczucia połączył Polański z drogim mu tematem psychicznego niezrównoważenia, dając - podobnie jak we "Wstręcie" - przejmujące studium schizofrenii. Służą temu zarówno elementy zewnętrzne: koszmarna, wywołująca uczucie klaustrofobii kamienica, natrętne powtarzanie pewnych obrazów, sytuacji, dźwięków, w których zamkniętym kręgu żyje bohater, a wreszcie transformacje jego samego, ujawniające całkowity brak poczucia własnej tożsamości. Perfekcyjna realizacja, bezbłędne stopniowanie napięcia i znakomite aktorstwo - przede wszystkim samego Polańskiego grającego tytułową postać, ale również młodziutkiej wówczas Isabelle Adjani jako Stelli, Shelley Winters w roli dozorczyni czy Melvyna Douglasa jako pana Zy - nie zapewniły jednak filmowi sukcesu. Francuzi przyjęli go nader chłodno, gdyż - być może - trudno im było zaakceptować taki obraz samych siebie. Amerykanie, naród złożony wyłącznie z potomków emigrantów, nie zrozumieli natomiast rozterek człowieka, dla którego źródłem cierpienia staje się narodowa i kulturowa odmienność. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

  • Reżyseria
     
  • Scenariusz
     
    Gerard Brach
    na podstawie powieści Rolanda Topora "Chimeryczny lokator"
  • Zdjęcia
    Sven Nykvist
     
  • Scenografia
    Eric Simon
     
  • Muzyka
    Philippe Sarde
     
  • Obsada aktorska
    Trelkovsky
    Isabelle Adjani
    Stella
    Shelley Winters
    konsjerżka
    Melvyn Douglas
    pan Zy
    Josiane Balasko
    Viviane
    Michel Blanc
    sąsiad Scope'a
2017.02.11 06:11:08
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Muzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof WellmanKrzysztof Wiktor