Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

UPIÓR

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1994
  • 86 min
    Premiera:26.06.1995

Obdarzony nieprzeciętną inteligencją, słynął z wielu różnorodnych zainteresowań. Charles Nodier (1780-1844), pisarz, od 1834 r. członek Akademii Francuskiej, zajmował się pracą naukową w dziedzinie entomologii i językoznawstwa, pracował jako bibliotekarz, pisał artykuły polityczne, szkice historyczne i krytyczne, pamiętniki i wspomnienia z podróży, uprawiał poezję, prozę i dramat. W 1824 r. otrzymał stanowisko dyrektora Biblioteki Arsenału, które piastował aż do śmierci. W jego salonie gromadzili się młodzi twórcy szukający własnych dróg i formułujący program nowego kierunku literackiego - romantyzmu. Nodier, znawca literatury niemieckiej i angielskiej, miłośnik i natchniony improwizator opowieści fantastycznych, zafascynowany okultyzmem i mistyką, stał się przywódcą i mistrzem grupy nazwanej cénacle de Nodier, do której należeli młodzi pisarze i artyści, jak Victor Hugo, Alfred de Vigny, Alphonse de Lamartine, Charles Sainte-Beuve czy Eugene Delacroix. Był postacią znaną i liczącą sie w środowisku artystycznym, choć krytycy nie zaliczają go do grona najwybitniejszych twórców epoki. Nodier celował zwłaszcza w opowiadaniach fantastycznych o różnorodnej tematyce - makabrycznej ("Smarra, czyli demony nocy"), religijnej ("Legenda o siostrze Beatrix"), ludowo-baśniowej ("Trilby, czyli chochlik z Argail"). Pisarz nie tylko sam z powodzeniem uprawial fantastykę, lecz również domagał się włączenia jej jako równoprawnego gatunku do literatury.
Prapremiera "Upiora" odbyła się 13 czerwca 1820 r. w Paryżu. Ta wczesnoromantyczna sztuka wywarła istotny wpływ na twórców z epoki, również polskich romantyków. Telewizyjna realizacja Filipa Bajona nawiązuje do romantycznej konwencji teatru grozy. Scenografia odzwierciedla historyczno-estetyczne założenia widowisk wczesnoromantycznych, również aktorzy podporządkowują się im - dowcipnie i z umiarem. Upiory to duchy nieszczęśliwych zmarłych powracających na ziemię. Wszystkie wydarzenia w dramacie rozgrywają się w ciągu 36 godzin. Tyle czasu ma też do dyspozycji upiór, który wcielił się w angielskiego lorda. Aby uratować się przed unicestwieniem, musi zdobyć dziewicę i wyssać z niej krew. Lord Rutwen, a raczej wampir w jego postaci, zamierza zaspokoić swą żądzę, wykorzystując siostrę przyjaciela, Sir Aubraya. Wydaje się, że Malwina jest idealnym obiektem pożądania. Pojawia się jednak i druga dziewica, Lowetta. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 01:36:08
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman