Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

OSTATNIA TAŚMA

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1989
  • Premiera:
    1989. 01. 26
  • Barwny, 54 min

"Na początku lat 80. robiłem przedstawienia beckettowskie w PWST w Warszawie. Łomnicki przychodził czasem na próby i w ogóle bardzo życzliwie odnosił się do naszych poczynań. Po premierze "Godota" opowiedział mi o swoim pierwszym kontakcie z "Ostatnią taśmą". Było to w roku 1958, kiedy "Dialog" wydrukował tę sztukę. Łomnicki zafascynowany tekstem zaproponował jakiemuś reżyserowi nagrywanie głosu teraz, a za dwadzieścia lat zrobienie przedstawienia. Ta anegdota bardzo mi się spodobała, była zupełnie "beckettowska" w pomyśle. Postanowiłem zrobić Krappa z Łomnickim i w dwa lata później dokonaliśmy tej inscenizacji" - mówił w wywiadzie dla "Anteny" Antoni Libera, tłumacz i reżyser sztuk autora "Końcówki". W kwietniu 1986 roku przygotował on cykl spektakli beckettowskich z okazji 80. urodzin pisarza. Przedstawienia grano w warszawskim Teatrze Studio. "Ostatnia taśma" w wykonaniu Tadeusza Łomnickiego szybko stała się tzw. gwoździem programu. Sława monodramu rosła z miesiąca na miesiąc, aż wykroczyła poza granice Polski. Spektakl grano przy pełnej widowni m.in. w Palermo, Mediolanie, Rimini, Sofii, Tunisie, Moskwie, Kijowie i Wilnie. Wersję telewizyjną zarejestrowano 26 stycznia 1989 roku. Samuel Beckett napisał "Ostatnią taśmę" z myślą o Patricku Magee, angielskim aktorze, którego głosem był zafascynowany. Jest to, pozbawiona tradycyjnej fabuły, gorzka opowieść o starym człowieku, od lat w dzień urodzin nagrywającym na taśmę magnetofonową swoje wynurzenia.
Tym razem sześćdziesięciodziewięcioletni Krapp rejestruje swą ostatnią taśmę. Przy okazji słucha i komentuje własne słowa sprzed trzydziestu lat, kiedy to z kolei wyśmiewał się z własnych zwierzeń utrwalonych jeszcze wcześniej. Ten w sumie prosty zabieg posłużył Beckettowi za pretekst do postawienia pytania o granice ludzkiej tożsamości. Przecież trzy "wcielenia" Krappa to zupełnie różni ludzie, z trudem rozpoznający siebie nawzajem! W najgorszym położeniu znajduje się niewątpliwie "najstarszy" Krapp. Jest życiowym rozbitkiem, roztrząsającym swą klęskę jako artysty i człowieka. Jedyne, co mu pozostało to samotność, pustka wewnętrzna i starcze kłopoty z fizjologią. Konfrontując swój obecny los z przeszłością, analizuje własne błędy i zmarnowane szanse; wspomina iluzje, za którymi gonił i miłość, którą odrzucił. Wspaniała, oszczędna, zbudowana głównie na mimice kreacja Tadeusza Łomnickiego działa niemal hipnotyzująco. "Jakże fascynujący jest Łomnicki, kiedy jako Krapp próbuje z jakąś przekorną mściwością przyłapać na gorącym uczynku swoje własne, dawniejsze "ja", jakże cudownie wsłuchuje się w stare taśmy, jakże mistrzowski jest w każdej scenie, w każdej minucie trwania sztuki. W każdym geście, mimice i pomrukiwaniu, które określa właściwie wszystko: i komizm, i żal, i tęsknotę, i poczucie nieuchronności przemijania. W każdym pochyleniu głowy i zamyśleniu. W każdym drobnym kroczku jakim biega po pokoju. A scena z jedzeniem banana, to przecież oddzielne studium" - pisała oczarowana recenzentka "Życia Warszawy". W telewizyjnej wersji spektakl jeszcze zyskuje, a to za sprawą inteligentnego montażu oraz umiejętnego operowania zbliżeniem i światłem. Realizator Dariusz Pawelec nie przeoczył żadnego istotnego gestu, drgnienia twarzy, uniesienia brwi Krappa - Łomnickiego. Zrobił nawet więcej. Potrafił doskonale zgrać pracę kamer z emocjami i oczekiwaniami widza. Dzięki temu każda scena spektaklu jest wyrazista, pełna treści. Jak choćby sławny moment, kiedy Krapp wsłuchuje się w liryczny fragment z taśmy sprzed trzydziestu lat (wspomnienie letniej przejażdżki łódką z dziewczyną). Kamera najpierw koncentruje się na jego twarzy, kiedy powoli coraz bardziej przytula ją do magnetofonu. Po chwili natomiast obraz miękko "cofa się", by ukazać, jak Krapp wykonuje na blacie biurka sugestywny ruch ręką, imitując czuły gest z przeszłości. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
OSTATNIA TAŚMA
Dramat
AutorSamuel Beckett
PrzekładAntoni Libera
2017.02.11 01:40:00
© 1998-2019 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl współpracuje z TVN w zakresie publikacji promocyjnych materiałów audiowizualnych. Administratorem danych pozyskanych w związku z emisją tych materiałów jest TVN.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
e-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa RaszewskiegoStowarzyszenie Autorw Zdj Filmowych