Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

ANHELLI

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1999
  • Premiera:
    2002. 01. 27
  • Barwny, 81 min

Autorskie widowisko telewizyjne Grzegorza Królikiewicza (scenariusz, reżyseria, scenografia) na kanwie poematu Juliusza Słowackiego, oprawione specjalną muzyką, częściowo filmowane w plenerach, w wykonaniu zespołu aktorskiego Teatru Polskiego w Bielsku Białej. Właśnie na tej scenie wiosną 1999 r. znany reżyser po raz pierwszy pokazał swoją adaptację symbolicznego, zdawałoby się, zupełnie niescenicznego dzieła. "Anhelli" (1838), poemat pisany prozą stylizowaną na przypowieść biblijną, to opowieść o losie narodu, który traci niezależność pod ciosami wroga i z powodu własnych, zbrodniczych zaniechań, i o polskiej, usianej grobami skazańców drodze do wolności. Zarazem jest to przypowieść o niszczącej sile cierpienia i o tym, jak wzajemna nienawiść, brak wiary w sens poniesionych ofiar, zajadłe spory, kłótnie i porachunki przyczyniają się do rozpadu wspólnoty - w każdej epoce, bez względu na okoliczności historyczne czy polityczne. Wizjonerskie dzieło poety w inscenizacji filmowca, który o telewizyjnej adaptacji poematu myślał już przed 30 laty, zyskało niesłychanie interesujący kształt plastyczny. Już w oryginale literackim twórca przykładał wielką wagę do efektów kolorystycznych. Szczególną rolę odgrywa biel - sygnalizuje miejsce akcji: śnieżne bezkresy Syberii, równocześnie symbolizuje nieludzką przestrzeń "innego świata", a także niewinność bohatera wybranego przez los na bezkrwawą "ofiarę serca". W wizji Grzegorza Królikiewicza wszystko służy temu, by wyzbyć się dosłowności, poruszyć wyobraźnię, pobudzić skojarzenia - symbolika barw, gra światła i cieni, zderzenie fragmentów inscenizowanych z realnością obrazu filmowego. Efekt umowności i walor poetyckości przedstawionego świata twórcy osiągają za pomocą rekwizytów i zabiegów najprostszych - zwoje wiotkiego, białego płótna okrywają skutą lodem ziemię i rzesze zesłańców, materia czarna spowija wyrobników w kopalniach, podświetlone postaci jak w teatrze cieni pomnażają korowód wygnańców. Mężczyzna w kajdanach walczy w żywiołem białego piekła. Na nieludzką ziemię przybywają inni. Na początku, jak opowiada Narrator, wszyscy żyli w zgodzie i miłości braterskiej, wznieśli dom, zajęli się pracą. Gdy pojawił się miejscowy lud, wódz Sybiraków ofiarował wygnańcom przymierze i przyjaźń. Szaman, znający przodków obecnych zesłańców, nie znalazłszy w nich ludzi o równie wielkich sercach, po raz pierwszy wadzi się ze Stwórcą - "Dobrzy byliby z nich ludzie w szczęściu, ale je nędza przemieni w ludzi złych i szkodliwych. Co uczyniłeś, Boże?" Szaman wybiera z gromady jednego, by kiedyś na jego barki włożyć ciężar większy niż mogliby unieść inni - w Anhellim ma się dokonać odkupienie całej wspólnoty, Anhelli, to "dziecię wieku" od początku naznaczone rozpaczą i przerażeniem, jest pogrobowcem człowieka, który oddał życie dla ojczyzny, jego matka zaś zmarła z żalu po stracie męża. Jak niegdyś Wirgiliusz prowadzący Dantego w "Boskiej Komedii" przez piekielne kręgi, tak Szaman oprowadza Anhellego po współczesnym piekle zesłańców. Pokazuje ludzi skutych łańcuchami nawet na marach, po śmierci, i nędzarzy wydanych na pastwę żywiołu. Schodzi do lochów i w głąb kopalni, gdzie ziemia wybrukowana jest ludzkimi czaszkami. Pokazuje miejsca kaźni, szpalery oprawców bijących więźniów idących ścieżką między nimi. Mija wygłodniałych, bijących się o byle kąsek. Anhelli stopniowo poznaje bezmiar nędzy, poniżenia i cierpienia, ale także słabości wygnańców. Wspólnota wewnętrznie rozbita, zdegradowana moralnie, rozpada się na wiecznie skłócone gromady. Chcąc rozstrzygnąć zaciekłe spory, ludzie o umysłach "w stanie jakby pijanym" zdają się na sąd Boży. Przybijają do trzech wzniesionych na pustkowiu krzyży po jednym z każdej gromady. Kto najdłużej żyć będzie, przy tym będzie zwycięstwo - ukrzyżowanie dopełnia się poprzez rozciągnięte ramiona, zgodnie z poetyką spektaklu, symbolicznie. Inna zgraja rozszarpuje jednego ze swoich, by nasycić się jego wnętrznościami. Szaman, który zło czyniącym przepowiada potępienie, ginie od ciosu nożem. Anhelli wraz z Ellenai, nawróconą jawnogrzesznicą, wyrusza na północ, zamieszkuje w lodowej chacie. Tu osiąga spokój wieczny, nie doczekawszy zrywu, który zapowiadają szalejące żywioły. Tajemniczy Rycerz zwiastuje "czas żywota dla ludzi silnych". [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
ANHELLI
Poemat
AutorJuliusz Słowacki
2017.02.11 01:21:10
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Fotos-Art Robert PakaPiotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin Makowski