Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

POSŁUSZNA WDOWA

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    2000
  • Barwny, 70 min Premiera: 12.02.2001

Choć Keith Waterhouse (ur. w 1929 r.) ukończył edukację w wieku 15 lat, zaliczany jest dziś do ścisłej czołówki pisarzy brytyjskich. Obdarzony ponadprzeciętnym poczuciem humoru i wyczuciem satyry, swój talent potwierdził nie tylko jako wieloletni współpracownik "Puncha" i "Daily Mirror", lecz także jako autor licznych powieści, dramatów i scenariuszy. Miejsce w historii literatury zapewnił mu przede wszystkim słynny "Billy kłamca". Początkowo wydany jako powieść (1959), szybko doczekał się wersji teatralnej (1960), filmowej (1963) i musicalowej (1974). Historia chłopaka, który ucieka przed mizerią rzeczywistości w świat marzeń, stała się jednym z manifestów pokolenia "młodych gniewnych", które wstrząsnęło brytyjską (i nie tylko) kulturą w latach pięćdziesiątych. Zarówno w "Billym...", jak i w innych swych utworach Waterhouse dowiódł demaskatorskiej pasji w obnażaniu skostniałych form społecznych, obyczajowej hipokryzji i snobizmu tzw. klas wyższych. Okazał się też mistrzem w wyłuskiwaniu ziaren humoru z tego, co w życiu człowieka trudne, a nawet bolesne.
"Posłuszna wdowa" to dobra próbka talentu Waterhouse'a. Akcja sztuki toczy się współcześnie w Londynie. June Pepper wraca do domu po pogrzebie swego męża, redaktora naczelnego wielkonakładowej gazety. Przed śmiercią małżonek nakazał jej prowadzenie dziennika, by mogła łatwiej odnaleźć się w nowej dla siebie sytuacji. June wszakże pisanie w ogóle nie idzie. Po co przelewać myśli na papier, skoro można niejako bezpośrednio kierować je do zmarłego Adama. Samotność w wielkim, dostatnim domu pani Pepper zagłusza alkoholem. Co pewien czas odwiedza ją też dawny podwładny męża Eric Grant oraz Pauline, córka Adama z poprzedniego małżeństwa, mająca poważne kłopoty osobiste. June boi się (nie bez podstaw), że Pauline zamierza się do niej wprowadzić i robi, co może, by jej to wyperswadować. Podczas spaceru zauważa w pubie mężczyznę w garniturze Adama, który niedawno oddała do komisu. Zaaferowana nawiązuje z nieznajomym rozmowę. Okazuje się, że jest to bezrobotny, który od tygodni bezskutecznie szuka posady. Przypadkowe spotkanie zamienia się w przyjaźń. W pewnej chwili pani Pepper zaczyna nawet myśleć o czymś więcej. Wynika jednak pewien problem. Jest nim Pauline, która obładowana walizkami przychodzi do June z wiadomością, że właśnie odeszła od męża. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

2017.02.11 01:22:48
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego