Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

NASZE MIASTO

  • Spektakl telewizyjny
  • Rok produkcji:
    1997
  • Premiera:
    1997. 05. 22
  • 107 min

Legendarna już polska prapremiera tej sztuki odbyła się w Teatrze Narodowym w lutym 1939 r. w reżyserii Leona Schillera, z Aleksandrem Zelwerowiczem w roli Reżysera. Do Polski świeżo napisaną sztukę Thorntona Wildera (1897-1975) przywiózł Wilam Horzyca i w Warszawie po raz pierwszy pokazano rzecz, której nie widziała jeszcze Europa, a zachwycała się nią Ameryka. Wilder wcześniej był znany głównie jako powieściopisarz (nagroda Pulitzera za "Most San Luis Rey") i autor licznych jednoaktówek (m.in. zbiór "Długi świąteczny obiad"). Sławę dramaturga - i dwie następne nagrody Pulitzera - przyniosły mu "Nasze miasto" ("Our Town", 1938) i komedia "Niewiele brakowało" (1942; późniejsza "Pośredniczka matrymonialna" stała się punktem wyjścia dla popularnego musicalu "Hallo, Dolly"). Wyrafinowana w swej prostocie sztuka o powszednim życiu przeciętnych ludzi, o przemijaniu, ale i powtarzalności egzystencji, zaskakiwała ówczesnych widzów lapidarnością gestu i słowa, łatwością przenoszenia się w czasie i przestrzeni na scenie. Naonczas nowatorska dramaturgia Wildera w sposób niezwykle naturalny wpisuje się w konwencję teatru telewizyjnego. Widzowie oglądają przygotowania i realizację telewizyjnej inscenizacji "Naszego miasta" - pracownicy ustawiają sprzęt i dekoracje, przedzielone studio pozwala bez problemu przenosić się z domu państwa Webb do doktorostwa Gibbs lub w inny zakątek umownie zagospodarowanego świata. Reżyser, kluczowa postać dramatu, ogląda na monitorach obrazy z różnych miejsc, przegląda stare fotografie, zaprasza aktorów do kolejnych ujęć i dziękuje im za udział w scenie. Jest animatorem wszelkiego "dziania się", a zarazem orędownikiem istotnych i dziś wartości, wyrazicielem przesłania pisarza humanisty. Gdy Emilka, już "po tamtej stronie", pyta, czy jakaś żyjąca istota zdawała sobie sprawę z życia wtedy, kiedy je przeżywała, z każdej chwili i każdej minuty, Reżyser słowami Wildera odpowiada: "Nie. Chyba czasami święci albo poeci". Z małego amerykańskiego miasteczka Grover's Corners otwiera się widok na cały "kosmos ludzkich spraw". Prosta i naiwna z pozoru, wzruszająca opowieść rozpoczyna się w 1901 roku. Pierwszy akt sztuki przedstawia dzień powszedni dwóch sąsiadujących ze sobą rodzin - rozmowy małżonków, pogodne gderanie matek i targowanie się dzieci o kieszonkowe czy sukienki, pogwarki sąsiadek na ławeczce, atrakcje towarzyskie w rodzaju prób chóru kościelnego i ploteczek, pierwsze fascynacje chłopca i dziewczyny. Akt drugi nosi tytuł "Miłość i małżeństwo". Jest rok 1904, ponad tysiąc razy słońce wzeszło i zaszło, niegdysiejsze dzieci szykują się do ślubu. Pani Gibbs zamartwia się, że nie dopatrzony przez młodą żonę George zaziębi się na śmierć, pani Webb pilnuje, aby chłopak nie zobaczył panny młodej wcześniej niż w kościele, jak każe stary przesąd. Reżyser przywołuje jeszcze pełne uroku sceny z przeszłości, by pokazać, jak zawiązał się ten związek, jak przyjęli wiadomość rodzice. A potem jest już tylko przerażenie chłopca i dziewczyny, że za chwilę mają stać się mężczyzną i kobietą, wzruszenie młodych, łzy matek i gości. Akt ostatni rozgrywa się latem 1913 roku. W strugach deszczu na uroczym, jak zapewnia Reżyser, cmentarzyku w Grover's Corners spotykają się starzy znajomi z miasteczka, którzy już tutaj leżą, i ci, którzy odprowadzają tu zmarłą w połogu Emilkę Gibbs z domu Webb. Emilka czuje się jeszcze trochę dziwnie w nowym dla niej świecie, ale już ze zdziwieniem patrzy na ludzi żyjących, którzy są jak ślepcy, nic nie widzą, niczego nie rozumieją. Chce choć na chwilę wrócić na swoją farmę, zobaczyć męża i pierworodnego synka. Chociaż wszyscy zmarli jej to odradzają, postanawia przeżyć jeszcze raz któryś dzień swoich urodzin w domu rodziców. Reżyser przestrzega, że będzie to bardzo trudna próba, bo jednocześnie będzie oglądała siebie w trakcie tych przeżyć i będzie widziała rzeczy, których nie dostrzegają żyjący. [PAT]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
NASZE MIASTO
AutorThornton Wilder
PrzekładJulia Rylska

Patrz także:
schowaj

  • 1969
    Spektakl telewizyjny / Thornton Wilder / Jerzy Gruza
2017.02.11 01:27:43
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Muzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof WellmanKrzysztof Wiktor