Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

PRĘGI

  • Film fabularny
  • Produkcja:
    Polska
  • Rok produkcji:
    2004
  • Premiera:
    2004. 10. 08
  • Gatunek:
    Film psychologiczny
  • Barwny (negatyw: Eastman Kodak), 91 min

    Plenery: Warszawa (m.in. Bazylika Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kawęczyńskiej 53 na Pradze, osiedle Służew nad Dolinką, park Frascati, restauracja "Biblioteka w budynku BUW na Dobrej 56/66), Komorowo (dom Winklerów), Tatry (Dolina Kościeliska, Okno Pawlikowskiego).

"Pręgi" to współczesny dramat psychologiczny opowiadający o dojrzewaniu do ojcostwa, a także o tym, jak dzieciństwo determinuje nasze dorosłe życie.
Bohaterem filmu jest trzydziestoletni Wojciech, mężczyzna ambitny i samodzielny, a jednak izolujący się od świata i ludzi. Wychowany w dzieciństwie przez sadystycznego ojca, notorycznie bity, zbudował mur. Życie wypełnia mu chodzenie po jaskiniach i pisanie tekstów do gazet. W oczach rówieśników, kolegów z bazy, jest silny, bezkompromisowy, cyniczny. W głębi duszy to wrażliwiec, który cały czas ucieka. Żyje sam, bo tak łatwiej i bezpieczniej. Nie ma miłości, nie ma rodziny, a więc zagrożenia, ze mógłby powielić błędy własnego ojca i stać się dla swoich dzieci taki sam, jak jego ojciec dla niego, l nawet gdy ta miłość się pojawia, Wojciech broni się... Bo w każdym lustrze, w które spogląda, widzi twarz swojego ojca...
Film rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych.
Pierwsza - retrospektywna, przedstawia przełomowy okres dzieciństwa bohatera. Poznajemy najbliższe otoczenie chłopca: szkołę, kościół, dom. Jest rok 1984. Wojtuś ma trzynaście lat. Jest normalnym, prawidłowo rozwijającym się nastolatkiem. Jak każdy chłopak w tym wieku lubi płatać figle, jednak w odróżnieniu od kolegów, za wszystko jest karany. Matka Wojtka zmarła zaraz po porodzie, więc ojciec musi "wychować syna na człowieka". Do tego celu często używa pejcza, szukając za każdym razem pretekstu do swoich sadystycznych praktyk. Nie jest to jednak li tylko wyrachowanie. Ojciec, w głębi duszy, kocha Wojtusia, kupuje mu na komunię magnetofon (obok pejcza główny rekwizyt w filmie - to na niego Wojtuś będzie nagrywał ojca), zawsze stawia się na wezwanie nauczycielki, martwi się, kiedy syn jest chory lecząc go starymi metodami, wysyła do spowiedzi. Jest głęboko przekonany, ze metody wychowawcze, które stosuje, są słuszne. W tym sensie "Pręgi" to także, a może przede wszystkim, dramat ojcostwa... Ojciec chce obudzić w synu odwagę, a budzi strach. Niestety otoczenie chłopca też nie jest mu przyjazne. Zamiast ze zrozumieniem, spotyka się z głupotą. Nauczycielki -działaczki, ksiądz, dla którego spowiedź jest szansą wyciągnięcia z dzieci świńskich grzeszków, lekarz - erotoman. Jedyną bratnią duszą jest kolega ze szkolnej ławki -Bartek -jedyna przyjaźń, która przetrwa lata. Te przykre życiowe doświadczenia zbiegają się z dojrzewaniem Wojtusia. Ale nawet pierwsza młodzieńcza fascynacja okazuje się porażką: dziewczyna kpi z niego, pierwszy pocałunek nie pozostawia miłego wspomnienia. Wszystko to sprawia, że Wojtuś ucieka z domu...
Druga część filmu dzieje się już współcześnie. Dorosły Wojciech ma swoje dziwactwa, samotnie wynajmuje ciasne mieszkanko, nie uznaje kompromisów z sąsiadami, parapet okienny ma najeżony gwoździami przeciw gołębiom, ale nieźle radzi sobie w codziennym życiu. Podczas jednego z pobytów w górach, gdzie od lat razem z Bartkiem zdobywają jaskinie, spotyka Tanie, l ona ma swój ból: matkę, która nie potrafi pogodzić się z przemijaniem, zdziecinniałego ojca, który za wszelką cenę pragnie utrzymać córkę przy sobie. W jej domu panuje ciągła histeria, Tania musi często pełnić rolę katalizatora. Najbardziej brak jej wolności, powietrza, niezależności - tego czegoś, co jak jej się wydaje, nosi w sobie Wojciech. Tania świadomie dąży do tego, by ich znajomość przybrała charakter związku. Ale Wojciech się broni. Unika kontaktów fizycznych, panicznie bojąc się odpowiedzialności, jaką byłoby ewentualne nieplanowane ojcostwo. Wojciech czuje, że doświadczenia z dzieciństwa na nim ciążą, mówi o niewidzialnych pręgach, które nosi na duszy, i które już nigdy nie znikną, boi się, że może dla swojego dziecka być takim potworem, jakim ojciec był dla niego. Co więcej w wielu sytuacjach zachowuje się podobnie: wpada w nieopanowany gniew, potrafi wybuchnąć, uderzyć. Tymczasem ojciec, z którym Wojciech nie utrzymywał przez lata kontaktu, umiera. Wojciecha ogarnia rozpacz, widząc jego zwłoki w prosektorium. Lekarz przekazuje mu rzeczy osobiste ojca, wśród których jest kaseta magnetofonowa z wyznaniem ojca. Wojciech bierze udział w kameralnym pogrzebie, który przybiera kuriozalną formę, bo trumna nie chce się zmieścić w dole. Roztrzęsiony i przygnębiony, znajduje ukojenie w ramionach Tani. Te przeżycia sprawiają, że Wojciech zaczyna zastanawiać się nad sobą, nad własną przyszłością. Dochodzi do wniosku, że nie chce być sam, nie chce żyć ani umierać, jak jego ojciec. Odzyskuje wiarę, że z pomocą Tani pokona przeszłość.
[tekt eksplikacji reżyserskiej]

Ekipa
pełna | skrócona | schowaj

Pierwowzory
schowaj

Pierwowzór
DIOBOŁ
Opowiadanie
AutorWojciech Kuczok
W napisach filmu nie ma wzmianki o pierwowzorze literackim scenariusza, informacja pochodzi z wypowiedzi reżysera filmu podczas konferencji prasowej na festiwalu w Gdyni

Varia
pokaż

Nagrody
schowaj

  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Wielka Nagroda "Złote Lwy"
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za zdjęcia
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za kostiumy
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda za dźwięk
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Złoty Klakier, Nagroda Radia Gdańsk dla najdłużej oklaskiwanego filmu
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Publiczności
  • 2004
    Gdynia (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych)-Nagroda Festiwali i Przeglądów Filmu Polskiego za Granicą
    za "wyjątkowy kunszt reżyserski"
  • 2004
    Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP)-w kategorii filmu fabularnego
  • 2005
    Złota Taśma (Nagroda Koła Piśmiennictwa Filmowego SFP)-w kategorii: film polski
    za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nagroda w kategorii: Najlepsza drugoplanowa rola męska
    za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepszy film; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepszy scenariusz; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsze zdjęcia; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza scenografia; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza scenografia; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza muzyka; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepszy dźwięk; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza główna rola kobieca; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza główna rola męska; za rok 2004
  • 2005
    Orzeł (Polska Nagroda Filmowa)-Nominacja
    w kategorii: najlepsza drugoplanowa rola kobieca; za rok 2004
  • 2005
    Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-Nagroda Główna "Jańcio Wodnik" za najlepszy film fabularny
  • 2005
    Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-"Jańcio Wodnik" za najlepszą rolę męską
  • 2005
    Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-"Jańcio Wodnik" za muzykę
  • 2005
    Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-Nagroda Dziennikarzy
  • 2005
    Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej "Prowincjonalia")-Nagroda Specjalna Organizatorów
  • 2005
    Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film")
    dla najlepszego filmu polskiego; za rok 2004
  • 2005
    Złota Kaczka (przyznawana przez pismo "Film")
    dla najlepszego aktora; za rok 2004
  • 2005
    Rosja (MFF "Złoty Rycerz")-Srebrny Rycerz
    festiwal odbył się w Czelabińsku
  • 2005
    Trzyniec (Babie Lato Filmowe)-Nagroda Główna "Złoty Debiut"
  • 2005
    Trzyniec (Babie Lato Filmowe)-Nagroda Publiczności
2017.05.16 01:23:42
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego