Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

GDY SPADAJĄ ANIOŁY

1959
Roman Polański

"Po stromych schodach człapie babcia. Ma wygląd czarownicy. Jest bardzo złośliwa. Tak mówią okoliczne dzieci. Niektóre mamusie same widziały, jak wygrażała kosturem ich pociechom. Babcia przychodzi do pracy bardzo wcześnie. W lecie, zanim słońce zdąży ocieplić powietrze. W zimie, zanim zrobi się jasno. Siada na stołku. Ściany łyskają bielą tafli. Jest chłodno. Jest czysto. Muszle wyglądają jak potworne, rozwarte ostrygi. Ludzie ciągle się zmieniają. Nie widzi twarzy. Każdy załatwia swoją sprawę. Odchodzi. Nie dziękuje" [L. Szymański, Klozet babcia, "Kierunki" 1956, nr 15, s. 6] - to pierwsze zdania noweli Leszka Szymańskiego, którą Roman Polański inspirował się, przygotowując swój film dyplomowy. Gdy spadają anioły to opowiedziana właściwie bez słów historia staruszki, która pracuje w miejskim szalecie. Opatulona chustką i nieruchoma na swym siedzisku, zdaje się być obecna w pomieszczeniu tylko ciałem. Niedalekie to od prawdy - wystarczy pojawienie się dziecka z zamkniętym w klatce ptakiem, by wracały wspomnienia dalekiej, przeszłości. Wspomnienia - w kolorze. Rozwija się bowiem etiuda Polańskiego dwutorowo: czarno-białe ujęcia z publicznej toalety sąsiadują z barwnymi obrazami pamięci (brak tych retrospekcji u Leszka Szymańskiego). Układają się one w los romantyczno-dramatyczny: piękna za młodu staruszka (rola Barbary Kwiatkowskiej) zakochuje się w ułanie, rodzi dziecko, ono dorasta, aż samo trafia do wojska, by ostatecznie zginąć na wojnie. I wreszcie mistyczny finał - przez szklany sufit wpada z łoskotem tajemnicza postać. "To jest anioł. Prawdziwy anioł. Nawet ma skrzydła. Tylko trochę schowane. Babcia się nie dziwi" [L. Szymański, Klozet babcia…]. U Polańskiego anioł okazuje się synem bohaterki - wymodlonym, wyproszonym setkami dni nieruchomej kontemplacji. "Nikomu nigdy nie przyszłoby na myśl - stwierdza reżyser - przyglądać się siedzącej nad żałosnym spodkiem z monetami staruszce, o twarzy bez wyrazu, ze wzrokiem wbitym w pustkę. Któż mógłby przypuszczać, że życie tej kobiety pełne było namiętności i dramatów?" [R. Polański, Roman, przeł. K. i P. Szymanowscy, Warszawa 1989, s. 121]. Do dziś zwracają uwagę pietyzm i rozmach, z jakimi zrealizowano etiudę. Doskonale wykonana scenografia (duża zasługa ówczesnego studenta ASP, Kazimierza Wiśniaka), sprawnie nakręcone sceny batalistyczne, mnogość postaci (kreowanych najczęściej przez przyjaciół Polańskiego - on sam zagrał aż dwie role: tracącego nogi żołnierza i staruszki wręczającej pakunek), dbałość o detale (ciekawią powracające słoneczniki)… Godny finał szkolnych poszukiwań reżyserskich Romana Polańskiego.

Piotr Pławuszewski
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego