Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

BEJBE

2006
Magdalena Parszewska

Ciemna, nieprzyjemne kuchnia, którą oglądamy w trzech pierwszy ujęciach filmu Magdaleny Parszewskiej to przestrzeń zdarzeń. Pewna otyła kobieta wykonuje w niej rutynowe czynności. Przypuszczamy, że przygotowuje posiłek, choć w początkowych ujęciach widzimy ją jedynie od tyłu w planie ogólnym. Dopiero zbliżenie jej twarzy, gdy w samotności je makaron, pozwala dostrzec jej smutek i samotność. Monotonia zachowań podkreślana jest przez ich szczególny rytm, choć wszystko toczy się z pozoru zwyczajnie aż do momentu, w którym bohaterka otwiera lodówkę. Uderza w nią snop światła. Przenosi się w przestrzeń abstrakcyjną, konstruowaną tylko przy pomocy kolorowych świateł. Wreszcie czuje się wolna i lekka. Tańczy i podskakuje. Ona kręci się i świat wiruje. Ciszę przerywaną dotąd wyłącznie uderzeniami naczyń o blat i kuchenkę, wypełnia teraz transowa muzyka disco z jednym, powtarzającym się słowem zawartym w tytule filmu. I choć gospodyni znów będzie musiała wrócić do swej ponurej kuchni, to nie straci już dobrego samopoczucia. W etiudzie Parszewskiej jest smutek i powaga, ale i sporo ironii, która pozwala z dystansem spojrzeć na współczesną rozrywkę i jej znaczenie w życiu zwykłego człowieka.

Tak dynamiczną zmianę czasoprzestrzeni filmowej, z jaką mamy do czynienia w Bejbe - filmie niespełna czterominutowym - uzyskać można bodaj tylko w kinie animowanym. Autorka posłużyła się animacją plastelinową, łącząc ją z niemal abstrakcyjnymi kadrami opisującymi dyskotekę, czy raczej świat wewnętrzny bohaterki, której choć na moment udaje się oderwać od monotonii kuchennego i samotnego życia. Wprawdzie trudno etiudę Parszewskiej nazwać eksperymentalną, a jednak z dziełami jednego z najbardziej znanych eksperymentatorów polskiego kina, Zbigniewa Rybczyńskiego, łączy ją pewien interesujący koncept. W jego wczesnych filmach - w Zupie (1974), Święcie (1976), Tangu (1980) - również przyglądaliśmy się rytuałom codzienności, widzianym jednak z niecodziennej perspektywy. Parszewska także próbuje pokazuje, jak to, co powszednie staje się niezwykłe. "Jednym za najpopularniejszych tematów krótkiego kina - pisał Marek Hendrykowski (Sztuka krótkiego metrażu, Poznań 1998, s. 49) - (…) są rytuały codzienności. (…) Upodobanie to może wynikać zarówno z odwiecznej reporterskiej pasji kina jako kronikarza bieżącego życia, którą przejawia ono i doskonali od niepamiętnych czasów, jak i z inklinacji samych filmowców do tworzenia pewnych filozoficznych uogólnień, których celem jest kinematograficzna refleksja nad ludzkim bytem." Bejbe wydaje się reprezentować ten drugi nurt poszukiwań, czynionych przez Parszewską w świecie filmu animowanego, nieograniczanym przez udawany realizm, od którego uciekał również Rybczyński.

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Piotr LitwicMuzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof Wellman