Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

SEANS W KINIE TATRY

2010
Igor Chojna

Dariusz Ambroszczyk prowadzi jedno z najstarszych łódzkich kin - "Tatry". Jest szefem obiektu, a zarazem jego jedynym pracownikiem, w związku z czym do jego obowiązków należy sprzedawanie biletów, wpuszczanie na widownię, jak również wyświetlanie filmów. Pan Dariusz codziennie uparcie wyczekuje widzów, którzy jakby zupełnie zapomnieli o jego kinie, odwiedzając je jedynie od przypadku do przypadku. Do mężczyzny zaczyna docierać, że kino, będące sensem jego życia, powoli chyli się ku upadkowi.

Szkolny dokument Igora Chojny wpisuje się w nurt dokumentalnej obserwacji, którego mistrzem i patronem w historii polskiego filmu niefikcjonalnego był bez wątpienia Kazimierz Karabasz. Autor Muzykantów realizował pierwsze filmy utrzymane w tej poetyce w latach 60. Z czasem publicyści i historycy kina zaczęli używać określenia "szkoła Karabasza". Choć film Chojny nie powstał pod opieką artystyczną twórcy Roku Franka W. (sprawowali ją Mirosław Dembiński i Maciej Drygas), to stanowi twórczą kontynuację szkoły, która okazała się jedną z najbardziej żywotnych formuł w historii polskiego dokumentu. "Obserwować to znaczy patrzeć intensywnie, w skupieniu, z uruchomioną pamięcią emocjonalną. Ale nawet wówczas, w obserwowanych zdarzeniach można dostrzec niezbyt wiele, jeżeli nie posiadamy wrażliwości na szczegół. Reżyser bez tej wrażliwości, to jak człowiek tracący wzrok, który dostrzega tylko kontury rzeczy." (K. Karabasz, Cierpliwe oko, Warszawa 1979, s. 47). Kolejne pokolenia sięgały po metodę "cierpliwego oka", dokonując jej modyfikacji, usiłując wyrazić w swych filmach własny stosunek do rzeczywistości.

Z okruchów codzienności, pilnie odnotowywanych detali Igor Chojna buduje portret pana Dariusza, łódzkiego kiniarza, i ukochanego przez niego kina "Tatry". Młody twórca korzysta z metody Karabasza, ale przyporządkowuje ją własnemu widzeniu świata. Inaczej niż w zdecydowanej większości dokumentów mistrza, w niemal każdej scenie filmu silnie odczuwalna jest obecność kamery. Towarzyszy bohaterowi i z pewnością zmienia pewne jego zachowania. Wydaje się jednak, że panu Dariuszowi udaje się zachować suwerenność. Z potencjalnymi widzami kinowymi rozmawia jak zawsze dość obcesowo, kobiecie w biurze szczegółowo relacjonuje problemy z nadmiarem rzeczy we własnym mieszkaniu, długo wywodzi się o tym, że nic już mu się nie chce, przemawia do swoich psów. Tylko czasami uśmiecha się bezradnie do obiektywu, czasami spogląda w stronę kamery, jakby szukając pomocy w rozwiązaniu drobnych problemów dnia codziennego.

Przyglądamy się prywatności bohatera, zwyczajnym czynnościom jak przygotowywanie posiłków, spacery z psami. Kamera rejestruje czas spędzany przez niego na kanapie - czas, zamyślenia smutku i samotności, którą nieco rozpraszają dwa biegające po mieszkaniu kundelki. Większość scen Seansu... rozgrywa się jednak w kinie i w biurze. Pan Dariusz siedzi w foyer, siedzi przed budynkiem na wystawionym fotelu. W pierwszej scenie układa puszki z filmami, wymienia tytuły, o niektórych krótko opowiada swojemu współpracownikowi. W ostatnim ujęciu ukazane zostaje podwórko kina zasłane puszkami z taśmą filmową, których nikt już nie potrzebuje. Pan Dariusz coraz bardziej pogrąża się w marazmie, a mimo to nadal większość czasu spędza na czekaniu. Wciąż czeka na widzów, którzy dawno odeszli do wygodnych multipleksów, gdzie nawet dla jednego widza odbywa się seans. Czeka na niemożliwe - na powrót przeszłości. Jedna z końcowych scen filmu ukazuje bohatera w pustej sali kinowej, gdy na ekranie telewizora ogląda stary film, na którym widzi swoich dziadków - uśmiechniętych, radosnych. "Jakby tak człowiek mógł wskoczyć teraz w ten telewizor i się znaleźć w latach takich. (…) Mój Boże, już wszyscy nie żyją..." - stwierdza.

Kilkakrotnie w filmie powracają ujęcia ukazujące kino z zewnątrz: charakterystyczny szyld, stary odrapany budynek, parkowe drzewa za płotem, duże podwórko przed wejściem. Choć w centrum miasta, znajduje się ono jakby na uboczu. Położenie kina w przestrzeni miejskiej oddaje jego miejsce w zmieniającym się nieustannie kulturalnym pejzażu Łodzi.

Tatry założone w roku 1910 przetrwały nieco ponad sto lat. 21 listopada 2018 na profilu facebookowym kina pojawił się post: "Kino nieczynne do odwołania". Może za kilka miesięcy, rok znów będzie można pójść na seans do kina Tatry.

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2018 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl działa na podstawie art. 2 Ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000).
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
e-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa RaszewskiegoStowarzyszenie Autorw Zdj Filmowych