Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

PODANIE

1972
Andrzej Barański

Dorosły bohater, którego imienia i nazwiska nie poznajemy, składa podanie o przyjęcie do przedszkola, gdyż nie może sobie dać rady w życiu. W przedszkolu chciałby pozostać do końca swych dni. Dyrektorka placówki nie wydaje się być zaskoczona jego wnioskiem. Odrzuca go wyłącznie z powodu przepełnienia. Mężczyzna czuje się plamką, punkcikiem ledwie widocznym na płachcie szarego papieru pakowego. Przemierza miejskie ulice, oddzierając po kawałku z papierowej płachty i rozdając te fragmenty "siebie" przypadkowym przechodniom. Wszyscy posiadacze strzępów jego osobowości zgromadzeni są w jednym pomieszczeniu. "Jeszcze niedawno była to jedna osoba, ale znudziło mu się życie w jednym kawałku, więc podzielił się na nas." - mówi jedna z cząstek jego osobowości. Wszyscy nazywają się teraz "tacy a tacy", wszyscy mają "taki a taki" stosunek do życia. Przeglądają dokumenty bohatera, robią notatki, obradują. Gdy mężczyzna dociera do biura, nie są nim jednak zainteresowani. Odchodzi więc ze swą dziewczyną. W nocy budzi go sygnał karetki. Już wie, że jest mokrą plamą, miazgą. Samochód miał wypadek, pociąg się wykoleił, spadł na niego balkon...

Podanie zrealizowane zostało w konwencji quasi-dokumentalnej. Bohaterowie zwracają się wprost do kamery. Mężczyzna kilkakrotnie przechodzi mimo niej, zauważając jednak jej obecność. Podobnie jak w innych etiudach szkolnych, Andrzej Barański sięga w Podaniu po kategorię absurdu. Staje się ona zarówno podstawą konstrukcji fabularnej opowieści o bohaterze bez właściwości, świata przedstawionego, ale i formalnej struktury filmu. Zasada prawdopodobieństwa jako podstawa realistycznego modelu opowiadania zostaje przez Barańskiego w tej etiudzie całkowicie odrzucona. Choć poszczególne elementy rzeczywistości ukazane są w konwencji realistycznej: ulice, klatka schodowa, mieszkanie, stołówka, przedszkole, to relacje pomiędzy nimi zostają zaburzone. Świat bohatera, podobnie jak jego osobowość, uległ bowiem dezintegracji. W tak widzianej rzeczywistości swobodnie może odbyć się dialog pomiędzy mężczyzną w biurze a bohaterem, który nie wie, gdzie jest. I nie mamy żadnej pewności, czy postaci znajdują się w dwóch różnych przestrzeniach, jaka dzieli je odległość. Warto zauważyć, iż greckimi odpowiednikami łacińskiego terminu absurdusátopon i adínaton. Pierwsze z nich oznacza "poza miejscem", drugie - "to, co niemożliwe". Te dwie, nieco odmienne od potocznego rozumienia absurdu, definicje stanowią wyjaśnienia osobliwości świata ukazanego w Podaniu. Kategoria absurdu, rozumiana jednak inaczej, stanie się również kluczowym elementem konstrukcji świata przedstawionego w dwóch późniejszych filmach pełnometrażowych Barańskiego: w debiucie Wolne chwile (1979) i w zrealizowanym w roku 1995 Horrorze w Wesołych Bagniskach.

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Glinka Agencye-teatr.plAnna GostkowskaInstytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego