Wyszukiwaniex

Proszę wpisać poszukiwane słowo lub jego fragment.

Opcja fragment pozwala wyszukać każde wystąpienie poszukiwanego wyrażenia.

Opcja początek pozwala wyszukać wszystkie tytuły i nazwiska rozpoczynające się od wyszukiwanego wyrażenia.

Opcja dokładnie wyszukuje tylko te filmy i osoby, których tytuły, imiona i/lub nazwiska są takie same jak wyszukiwane wyrażenie.

WAŻNE! Proszę pamiętać, że każda osoba wpisana jest do bazy w formie „nazwisko, imię”. Wyszukując osoby w opcji początek należy wpisać jej nazwisko lub jego początkowy fragment, w opcji dokładnie należy wpisać np. Kowalski, Jan (nie Jan Kowalski). W tej opcji wpisanie przecinka i spacji JEST KONIECZNE.

Szukaj w bazie

STASIEK

1988
Władysław Pasikowski

Przytłoczony codziennością główny bohater etiudy absolutoryjnej Władysława Pasikowskiego wiedzie zwyczajne życie, pozbawione radości i szans na zmianę. W ciągu dnia pracuje w piekarni, w której nieustannie popada w konflikty z szefem. W domu, pełnym z pozoru bliskich osób, nikt z nim nie rozmawia. Członkowie rodziny obrzucają go jedynie pełnymi wyrzutów spojrzeniami lub traktują z obojętnością. Schorowany ojciec w milczeniu leży całymi dniami w łóżku. Nocą Stasiek wychodzi na dach i tam doznaje swoistej iluminacji spotkania z samym sobą i drugim człowiekiem. Okazuje się, że nie jest sam w swoim codziennym cierpieniu. Ale rankiem dachy znów wyglądają zwyczajnie, a nowy dzień nie przyniesie metamorfozy. Wówczas postanawia wreszcie przemówić i zwrócić się do starego ojca. Coś jednak można zmienić.

Historia opowiedziana została niemal bez słów. Pierwsze zdania, krótki dialog z ojcem, padają w ostatnich minutach filmu. Jest jednak czytelna, choć właściwie pozbawiona zdarzeń. To raczej długa charakterystyka postaci opowiedziana za pomocą klarownych ujęć Pawła Edelmana. Jedynie w scenach na dachu autor zdjęć odchodzi od niemal przezroczystej, korespondującej z typem bohatera, fotografii na rzecz ujęć pełnych kontrastów, niezwykle mocnego światła odcinającego się od ciemnego, nocnego nieba. Sceny na dachu, jedyne ujęcia w otwartej przestrzeni mogłyby symbolizować wolność, realizującą się w samej idei ucieczki. Chleb, który wypieka Stasiek i który kroi w ostatniej scenie filmu, mógłby odsyłać do bogatych znaczeń kulturowych. Eksponowany w ostatnim ujęciu bochenek jest przecież symbolem niezwykle skomplikowanym. Łamanie chleba to kulturowy znak zażyłości, bliskości, ale i starożytny rytuał pogrzebowy (W. Kopaliński, Słownik symboli, Warszawa 1990, s. 42), ale chleb oznacza również obcowanie z bóstwem, pracę i codzienność.

Pasikowski świadom tych znaczeń, wykorzystuje je świadomie, wręcz z premedytacją, dla stworzenia złożonej semantycznie historii, której od niego oczekiwano, opowieści metafizycznej, autorskiej i artystycznej. Po odrzuceniu przez kolejnych opiekunów kilku projektów scenariuszy Pasikowski znalazł przepis na film absolutoryjny, który pozwoli mu skończyć szkołę: "Zrobiłem to tak, że wraz z Mitkiem (Panovem - KMM) analizowaliśmy najlepsze szkolne filmy wybierając z nich podstawowe elementy. Wyszło nam, że nie może to być film o Wietnamczykach, ale o prostym człowieku i że nie może być w nim akcji, a tylko beznadziejne snucie się po brudnym mieście i że całość dość ponura musi się skończyć poetycko. Według tego schematu nakręciłem piętnastominutowy film Stasiek, za który dostałem piątkę z plusem i zakończyłem szkołę." (W. Pasikowski "Psy w kinie", czyli jak się robi filmy, Poznań 1995, s. 10). Słowa reżysera wyjaśniają, skąd w jego dorobku film tak odległy od ulubionej stylistyki twórcy Psów (1992). Już w czasie realizacji ostatniej szkolnej etiudy reżyser pracował nad scenariuszem debiutanckiego Krolla (1991) wykorzystującego schematy amerykańskiego kina gatunków, które w polskiej krytyce zyskało wówczas nieco pogardliwe miano "kina bandyckiego", ale dzięki Pasikowskiemu stało się jedną z najważniejszych odmian filmu popularnego w kolejnych latach.

Katarzyna Mąka-Malatyńska
© 1998-2017 Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi. Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl jest bazą danych chronioną przepisami Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. 2001 nr 128 poz. 1402). Kopiowanie treści zawartych w serwisie bez zgody redakcji zabronione. Kopiowanie i wykorzystywanie fotosów oraz materiałów audiowizualnych zamieszczonych w serwisie bezwzględnie zabronione, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez prawo. Cytowanie fragmentów treści zawartych w serwisie wymaga zgody redakcji. W każdym przypadku konieczne jest podanie źródła w podpisie pod cytowanym fragmentem. W przypadku portali internetowych żródło musi być linkiem do serwisu filmpolski.pl.
Ta strona używa plików cookie. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Muzeum KinematografiiMakuFly Marcin MakowskiKrzysztof WellmanKrzysztof Wiktor